Maandag 17 oktober 2005
Plaats: Bij Femke thuis
Schrijver: Femke Bouma

Dit was het dan. Het doek is gevallen. De champagne is op. Tijd voor een zwart gat.

Nee.
Nee, als we iets van deze voorstelling hebben geleerd is het wel: we gaan toch verder! De wereld IN! Tijd voor iets nieuws! Hatsa!

En hoe mooi het einde. Ik was heel blij met de voorstelling gisteravond.
Het is lekker en fijn om een mooie, kleine, bijzondere, bizarre productie als dit met een goeie avond af te sluiten. En hoe snel het ook allemaal is gegaan, ik heb echt het gevoel dat we maanden met zijn allen bezig geweest zijn. Die eerste lezing met taart en iedereen, man, da's al jaren terug! Dat we nu gewoon twee weken hebben staan spelen op de Schans, het lijkt al helemaal gewoon. Verzamelen op Amsterdam Centraal, met z'n drieën in de file, koffie zetten, omkleden, de jongens uitzwaaien als ze wegvaren in de boot, de bedstee opmaken, de boel aan kant, koffie malen en... Acte de Présence! Ik zou nu niet anders weten.

Heerlijk vond ik het.
En ik durf hier ook voor mijn mannen te spreken.
Mattijn, Chérif, Jan, Bart, het was mij een intens genoegen avond aan avond met jullie te spenderen. Ben, bedankt voor de geweldige ervaring en de zo fijne repetitietijd. En aan de rest van de MUZzers: dank jullie wel voor een warm welkom en meeleven tijdens deze weken. En het publiek: Goed u gezien te hebben, dank u zeer voor de aandacht.

Volgende keer bij ons.

Vrijdag 15 oktober 2005
Plaats: Zaanse Schans
Schrijver: Mattijn Hartemink

Hallo, zeg!

Wat hebben wij een mazzel met het weer! Alleen de première was niet helemaal spatvrij. Wat een wonder. In oktober. Ik bedoel, dat is toch vragen om problemen zou je zeggen. Maar nee. Het MUZtheater krijgt het weer voor elkaar. Die gekke gasten kunnen ook alles. Maar genoeg over het weer nu. Hoe is het eigenlijk met de mensen achter al dat succes?

Het gaat goed! Het wordt eigenlijk steeds leuker om deze voorstelling te spelen. De tekst, de lokatie en de collega's zijn zo veelzijdig dat er elke keer weer nieuwe dingen ontdekt worden en andere dingen mogelijk blijken. Wat een rijkdom. En we zijn alweer bijna klaar! Man, man, man, wat is het snel gegaan allemaal. Ik hoop echt dat we, bijvoorbeeld in het voorjaar, nog een reeks kunnen spelen.

Vanavond de één na laatste. Ik kan me nog even wentelen in de inspirerende wereld die Spaanse Schans heet. Man, I'm gonna miss it!

Maandag 26 september 2005
Plaats: Kledingverhuur en MUZpand, repetitieruimte
Schrijver: Femke Bouma

Derde en laatste week is van start. We werken ons letterlijk het hemd van het lijf. Vanochtend stonden we alledrie in ons onderbroek in het kostuumatelier om daar een spoedlesje 16e-eeuwse kleding te krijgen. En ja, we zijn geslaagd. Binnen drie kwartier was ons een ‘pakje’ aangemeten. Natuurlijk waren de “Krijgt Chérif zo’n kraag? Dat heeft Zwarte Piet ook. En die komt toch ook uit Spanje?”-grappen niet van de lucht. Oh, wat een pret, zo aan het begin van het einde.

Het gaat nu echt spannend worden. Techniek, licht, muziek, spel en alles moet nu samen gaan komen. Ondertussen loopt het al aardig wat reserveringen betreft, dus het Jisperhuisje zal fijn gevuld zijn. Ik merk dat ik me steeds meer thuis ga voelen in dat Hollandse. Tja, zit toch in me. Verdikkeme.

Goed. Repeteren. Aan de slotmonoloog. Of zeg ik dan teveel…?

Woensdag 21 september 2005
Plaats: MUZpand, repetitieruimte
Schrijver: Mattijn Hartemink

Ja nou ja zeg sorry hoor maar sjonge jonge. Ik weet het. Veel te laat. Maar de tijd vliegt voorbij. We zijn echt heel hard aan het werk en dan komen dit soort dingen...nee echt! Nu zijn we halverwege de repetitieperiode. Nog anderhalve week hebben we. Ik ben nu al gehecht geraakt aan mijn tochtje naar het repetitielokaal. Met m'n fietsie op de Hempont. De dag beginnen vanaf het water. In de voorstelling begin ik ook vanaf het water. Oh nee...niks zeggen! Het gaat heel goed. Ik zit er midden in en geniet van de energie, inspiratie, diversiteit etc. etc. om me heen. We hebben ook lekker veel tekst. Bedankt Rob. Tot gauw

Dinsdag 13 september 2005
Plaats: MUZpand, repetitieruimte
Schrijver: Femke Bouma

Ja, zo’n 1e dag met taart en mensen ontmoeten en een beetje lezen, da’s allemaal leuk en aardig, maar de repetitietijd is kort en Ben is ’n Britse rappe, dus het was vandaag gewoon direct met de billen bloot en de vloer op.

Fijn wel om eerst even een Britse warming-up te ondergaan, wat teambuilding op de vroege morgen kan nooit kwaad. Ik voel me erg goed zo tussen die drie mannen. Het is spannend, vermoeiend en intensief. Maar wel gezellig. Bijna holladijee gezellig soms… Aan het werk. We beginnen vandaag met de close-ups op de camera. Heftig. Maar heel leuk. Zo dichtbij dat er helemaal niets meer te verbergen valt. Spannend allemaal.

’s Middags in de oldtimer van Mattijn naar de Zaanse Schans. De route van het publiek. ’t Jisperhuisje en een hoop toeristen. Hier gaat het dan allemaal gebeuren. Dit wordt mijn huis. Het slaat natuurlijk nergens op, ik weet het, maar ik voel me thuis hier in het oer-Hollandse. Nou, ja dat hebben we dan alweer mee. En gelukkig vindt Chérif het maar niks, een beetje method acting op z’n tijd is goed voor de mens. En voor vandaag is het wel weer even voldoende indrukken geweest. Morgen leren de mannen vechten, dus ik slaap uit. Héérlijke productie!

Maandag 12 september 2005
Plaats: MUZpand, repetitieruimte
Schrijver: Mattijn Hartemink

Vandaag is de eerste repetitiedag van het meesterstuk Spaanse Schans van de beste toneelschrijver. De beste regisseur, muzikanten, vormgevers etc. zijn aangetrokken door het internationaal gerenommeerde allerbeste productiehuis, het MUZtheater. De beste locatie is geregeld. De allerbeste acteurs zijn gevraagd. Sommigen kunnen zelfs dansen of zingen! Verder kan ik er nog niet zoveel over zeggen en moeten we maar kijken wat het wordt.