20 januari 2004
Plaats: Alkmaar, Murmelius Gymnasium
Aanvang: 11:20 uur
Vandaag is de eerste voorstelling op een school na een week in de veilige zwarte doos van het Speeltheater in Edam, waar we de laatste week gerepeteerd hebben.
Om half tien zag ik de MUZbus opdoemen voor de aula, die een beetje aan een kerk deed denken met zijn gekleurde hoge ramen.
De heren technici waren al enige tijd aan het opbouwen en er was een heus barretje met verse koffie. Martijn alias Deadalus was er al en een paar minuten later kwam Dorine binnen stuiven. De ploeg van Smoor was compleet. Iedereen vindt het spannend om op een school te spelen! Onze regisseur Kees Jan komt ook binnen en heeft nog een aantal kleine aanwijzingen en aanpassingen. Een uurtje later staan we gekapt en gekleed, nog even een soundcheck en dan stroomt de aula vol. Het is altijd een raar gevoel om achter zo’n zwart stopvak te staan en het publiek te horen praten en lachen, een raar tijdloos moment, waarin je niets anders kunt doen dan wachten…Dan start de techniek de videoprojectie en het geluid; er is geen ontkomen meer aan…
De voorstelling gaat best goed! Jammer wel dat de aula niet helemaal verduisterd is, waardoor een deel van de magie van de immense videoprojecties wegvalt. De drumstokken van Martijn breken doormidden, maar dat is het enige minpuntje. Technisch gezien loopt het erg soepel en Kees Jan is tevreden. Snel de spullen bij elkaar geraapt en in de trein naar huis. De kop is er af; morgen op naar Haaksbergen!

21 januari 2004
Plaats: Haaksbergen, Het Assink en Theater de Bouwmeester
Aanvang: 14:50 en 20:00 uur
Vandaag twee voorstellingen. Eén om 14:50 uur en één om 20:00 uur. Het theater is in een school en ’s middags komen er 250 leerlingen waarvan een deel zich genoodzaakt voelt ons vanaf de eerste minuut onderuit te halen en de voorstelling te verzieken met mobiele telefoons en desinteresse.
We staan op het punt om te stoppen, maar gaan toch dapper door. Aan het einde van de voorstelling is er geen applaus en voelen we ons behoorlijk klote en onzeker. We gaan maar een hapje eten bij een gezellig restaurantje op de Markt. De technici van het theater eten daar ook altijd. Tijdens het eten is het gezellig en vatten we weer moed voor de volgende voorstelling 's avonds.
Gelukkig gaat het dan een stuk beter. Dorine haar moeder zit in de zaal en dat geeft altijd iets speciaals. De technici en Tjerk (andere Daedalus) gaan in een hotel logeren, omdat we morgen in Enschede spelen. Dat is hier ongeveer 15 kilometer vandaan. Ik moet naar huis, want ik heb de volgende ochtend vroeg een afspraak. De terugweg was nauwelijks verlicht en aangezien ik nachtblind ben was dat geen pretje. Uiteindelijk achter een vrachtwagen uit Italie blijven hangen, tot bij Amersfoort de lichten weer aangingen en ik plankgas naar huis kon, zzzzzzzzzzz!!

22 januari 2004
Plaats: Enschede, Twentse Schouwburg
Aanvang: 20:00 uur
Die avond weer richting Enschede. We hadden om 16:00 uur bij de schouwburg afgesproken om het een en ander door te spreken. In de grote zaal stond die avond meneer van het Hek die we ook prompt zagen lopen.
Het gesprek over het stuk en de voorstelling liep niet helemaal soepel, want we zijn met vier eigenwijze spelers en die hebben allemaal een eigen mening. Het was duidelijk dat we onze regisseur nodig hadden om ons het vertrouwen in de voorstelling te geven. Na een lekker dineetje in cafe Le monde aan de Grote Markt besloten we in de kleedkamer om gewoon lekker te gaan spelen en ons niet gek te laten maken! Wij hebben lekker gespeeld! Na afloop was er een nagesprek gepland met een aantal leerlingen van de nieuwe Kunst- en cultuuropleiding uit Enschede.
We zaten echt in zo’n officieel zaaltje; het nagesprek ging erg goed. De kids hadden 's middags al de film “Heavenly creatures" gezien, ter voorbereiding van de voorstelling en zaten vol met vragen en opmerkingen. Ze vroegen zich wel af of ze de voorstelling hadden begrepen als ze niet eerst de film hadden gezien, tjaaaa...Who knows?!
Na het gesprek snel naar het station om de laatste trein te halen. Op de terugweg erg gelachen om de verhalen van Tjerk over zijn levensgevaarlijke carrière bij "Het Land van Ooit" en zijn gouden tip om iemand die je niet ziet zitten af te poeieren: Begin over je vaste geloof in het bestaan van kabouters, de meeste mensen knappen hier toch wel behoorlijk op af!!
Om een uur of half één reed de trein het Centraal Station binnen….. thuis!!!!!!!!!

23 januari 2004
Plaats: Arnhem, Schouwburg
Aanvang: 20:30 uur
Het was lang geleden dat we in Arnhem hadden gespeeld. Het is een leuke zaal. Vanavond zouden de schoonouders van Dorine komen kijken en haar geliefde. De voorstelling ging redelijk goed. We speelden ons in ieder geval helemaal een slag in de rondte en de flesjes water achter het decor waren binnen de kortste keren leeg. Na afloop hadden we een nagesprek met een aantal leerlingen van een school en dat was echt héél erg leuk. Ze bleven maar vragen stellen over hoe de voorstelling in elkaar zat. Het leuke was dat je merkte dat ze eerst dachten dat ze er niet veel van begrepen hadden, maar dat ze door te vragen er zelf achter kwamen dat ze eigenlijk heel veel hadden begrepen!
De geliefde van Dorine vond de voorstelling gelukkig erg goed.
Voor mij waren er twee hele dierbare vrienden gekomen die ik al drie jaar niet gezien had, dus er viel nogal wat bij te praten.
Lekker met de grote MUZbus terug gereden, Jan zette me veilig voor de deur af, en verdween vervolgens weer de donkere nacht in op weg naar huis…Wat een vak hebben de heren technici toch!!

27 januari 2004
Plaats: Heusden(België), CC Heusden Zolder
Aanvang: 10:00 en 14:30 uur
Onze eerste voorstelling over de grens en dan nog wel om tien uur des ochtends!! Het was maar goed dat de bar van het hotel op tijd dicht ging en we dus allemaal redelijk op tijd naar bed waren gegaan, want om 10:00 uur je moeder vermoorden met een baksteen valt nogal zwaar op de maag.
De voorstelling ging niet slecht, maar de zaal reageerde niet of nauwelijks op de voorstelling. Mede door het tijdstip, maar ook omdat ze er niet al te veel van begrepen hadden, bleek na afloop.
De tweede voorstelling ging beter. Het publiek reageerde veel meer en lachte ook veel meer en dat was voor ons ook een stuk lekkerder spelen.
Nog even een drankje gedronken in het theater cafe ”De Muze” en toen in de Peugeot van Martijn naar huis gescheurd, natuurlijk kwamen we in de file terecht en speelden we de muzikale kwis, 'wie raadt het nummer?!'. Martijn won glorieus(maar ja, hij is ook muzikant) met 15 punten. Die avond gaf Martijn nog een concert in Haarlem(een echte Die Hard!!), Dorine en ik moesten nodig met een paar komkommers op onze ogen op de bank…

28 januari 2004
Plaats: Eindhoven, Schouwburg
Aanvang: 20:30 uur
Na een aantal dagen zagen we onze andere Daedalus Tjerk weer. We hadden er weer echt zin in! Het is een beetje een raar zaaltje, maar de voorstellingen gaan er meestal heel leuk. Vanavond kwam een deel van mijn schoonfamilie kijken en dat is toch altijd wel spannend… Buiten sneeuwde het, maar binnen was er koffie met gratis koeken!!! De geliefde van Tjerk was er ook. Na de dagelijkse soundcheck en de nodige 'rek, strek en radslagen' en wat oefeningen om de lippen wakker te schudden, gingen we van start. Het is iedere keer weer heel spannend. De voorstelling verliep goed en we krijgen steeds meer lol en vrijheid op het toneel. Na afloop bleek mijn schoonfamilie heel erg trots te zijn en erg genoten te hebben. Mijn nichtje van dertien vond het zelfs af en toe een beetje eng…
Na een lekker glaasje rode wijn zijn we de trein in gesprongen op weg naar de grote stad. Lekker zitten kletsen, en nog een vers knapperig patatje gegeten.
Om half een, de sleutels die ik weer eens vergeten was, achter een zak tuinaarde vandaan gevist…..Nog even het wereldnieuws tot mij genomen en toen……zzzzzzzzzzzzz.

29 januari 2004
Plaats: Oss, De Groene Engel
Aanvang: 20:30 uur
De Groene Engel is een heel leuk zaaltje, eigenlijk is het vooral een poppodium en dat merkte je vooral aan de sfeer in de kleedkamer: lekker gezellig zooitje, met een echte ouwe hangbank, een ijskast met fris en koude biertjes, krentenbollen, fruit, snoep en zelfs een handdoek! Waren we nou toch maar een band begonnen…
De voorstelling ging niet slecht, maar helaas zaten er een paar druktemakers in de zaal die het nodig vonden de hele tijd te laten merken dat zij leuker en interessanter waren dan wij. Tijdens een van de scènes met Daedalus, die deze avond gespeeld werd door Tjerk, moest even de voorstelling stil gelegd worden en werden de ‘petje pitamientjes’ vriendelijk verzocht of het iets stiller kon. Gelukkig hielp het en konden we de voorstelling daarna lekker uitspelen.
Na afloop nog even wat gedronken en toen snel weer de trein in gewapend met wat mandarijnen, twixen en een lekker koud blikje bier, met dank aan de groene engel. Het was leuk spelen daar.

30 januari 2004
Plaats: Alkmaar, Provadja
Aanvang: 20:30 uur
Onze kostuumontwerpster Heleen Heijntjes zat al gezellig met haar naaimachine in de kleedkamer toen wij binnenkwamen om nog wat laatste dingetjes aan de kostuums te doen. Provadja is een leuk zaaltje, heel klein en intiem en beschikt ook over een leuk café, waar de Italiaanse koks stonden te biljarten en blij waren dat ze twee lekkere borden pasta voor Martijn en Heleen konden maken. Voor ieder voorstelling doen we een soundcheck om de nummers die we in de voorstelling zingen goed af te stellen. Kees Jan kwam op dat moment binnen zonder het kistje met de appels die hij mee zou nemen. Hij had ze helaas in zijn bus laten staan. Maar geen nood, de oude aangevreten appels zo goed en zo kwaad als het ging bijgesneden en de rust was weergekeerd. De voorstelling ging goed.
Er waren best veel mensen. Helemaal vooraan zat een van mijn allerbeste vriendinnen en dat vond ik wel een beetje eng. Gelukkig vond ze de voorstelling erg mooi. Kees Jan was ook erg tevreden. Nog lekker zitten kleppen in het café en veel te veel zakjes chips gegeten!
Met de auto naar huis omdat ik de ‘hang’ mee moest nemen. Dat is een soort grote wok, waar de meest prachtige geluiden uitkomen. Zaterdag zitten we bij Luc Takema van Radio Noord-Holland en dan gaat Tjerk ook en stukje op de hang spelen!

FEBRUARI

2 februari 2004
Plaats: Lommel, De Adelberg
Aanvang: 14:00 uur
Met z’n vieren in de auto. We hadden afgesproken bij station Sloterdijk. Tjerk kwam wat later omdat zijn trein vertraging had. Onderweg was het ontzettend hondenweer en dat was niet echt lekker rijden. Dorine en Martijn lagen lekker te snurken op de achterbank en Tjerk en ik zaten een beetje te kwekken.
We vonden het theater uiteindelijk vrij makkelijk. De technici waren er natuurlijk al. Het gebouw zelf deed een beetje denken aan een crematorium, maar de broodjes waren heerlijk en veel, want onze Vlaamsche medemens zorgt altijd goed voor zijn gasten!
De voorstelling om twee uur gespeeld met Martijn. Het ging best goed. Na afloop met Eva(de schrijfster) en Kees Jan en alle acteurs en technici de voorstelling doorgesproken en de veranderingen van Eva en Kees Jan toegevoegd. Toen was iedereen wel toe aan een drankje en zijn we naar het hotel gegaan. ‘De Lommelhof’ is een schattig hotelletje, gerund door een zeer pittige oude dame, die er niet aan denkt haar hotel te verkopen en van haar welverdiende rust te gaan genieten achter de geraniums.
Even de spullen in de kamer gegooid en toen in de hotelbar wat gedronken.
Lommel is niet groot maar heeft wel een pittoreske pleintje, met heel veel restaurantjes. Uiteindelijk kwamen we terecht in Restaurant Diana alwaar het heel stil was en wij een heleboel lawaai maakten. Lekker en vet gegeten en lekkere wijn gedronken. Daarna nog even in een ietwat vage kroeg poolbiljart gespeeld, erg leuk spelletje!!! Om een uur of één terug naar onze Lommelse bedjes…..

3 februari 2004
Plaats: Lommel, De Adelberg
Aanvang: 14:00 uur
De volgende ochtend lekker aan het ontbijt. Heerlijk is dat van hotels, dat je je bed uitrolt en meteen kan aanschuiven. Bij de koffie, thee en verse pistoletjes het blote borsten incident van Janet Jackson en Justin Timberlake doorgenomen, deed hij het expres en zo ja waarom….echt heel boeiend!!!
Om tien uur in het theater begonnen met repeteren. We hebben nog een leuke sneeuwitje-scene toegevoegd, alwaar onze twee Daedali -gewapend met bezem en mijn roodkapje mutsje- uit volle borst “someday my prince will come” (Uit de tekenfilm van Walt Disney “Snowwhite”) zingen.
Eva was nog even naar de fopwinkel geweest en had daar een prachtige bezem en een hele fijne heksenneus gekocht.
Martijn had de voorstelling heel lang geleden een keer gezien in de MUZstudio en vond hem echt heel goed.
Dat is wel het voordeel als je een rol dubbelt, dat je de voorstelling ook kunt bekijken en weet waar je in staat.
Iedereen had een goed gevoel aan ons België-tripje overgehouden en we zien vol vertrouwen de Première in Zaandam tegemoet.
Op de parkeerplaatst van het theater had ik net de deuren van de auto opengemaakt toen we een klap hoorde en toen gehuil van een kind. Een klein, dik roodharig jongetje stond naast zijn mountainbike, waarvan het voorwiel ernstig in de kreukels zat. Tjerk en ik probeerde het kereltje enigszins te kalmeren en al gauw bleek dat het met hem wel mee viel. Het arme jong maakte zich alleen heel erg bezorgd dat hij vreselijk op zijn kop zou krijgen omdat zijn fiets kapot was en hoe vaak we ook zeiden dat het toch belangrijker was dat hij niet stuk was, hij bleef bang.Toen wij enige minuten later oog in oog stonden met zijn vader begrepen wij wel een klein beetje wat hij bedoelde…..
De terugweg verliep gelukkig bijna zonder file en om een uur of half zeven reden we ‘good old’ Amsterdam binnen, heelhuids, een beetje moe, maar voldaan!

4 februari 2004
Plaats: Zaandam, Zaantheater
Aanvang: 20:30 uur
Eva is zo lief om heerlijk voor ons te koken omdat we nog even een uurtje gaan repeteren in de MUZstudio vandaag.
De zaal zit behoorlijk vol en we worden toch een beetje zenuwachtig, ondanks dat we al best een aantal voorstellingen hebben gespeeld. Door de zenuwen vinden we de voorstelling zelf een beetje strak en opgefokt en zijn we niet helemaal tevreden. Ook Kees Jan vond de voorstelling in België beter gaan. Een beetje teleurgesteld nog een drankje gedronken in de Blacksmith, een heuse bruine kroeg om de hoek bij het Zaantheater. Maar na een minuut of twintig kon ik opeens geen woord meer zeggen of horen over de voorstelling en liep ik door de harde wind naar het verlaten Zaanse station… Morgen Première….

5 februari 2004
Plaats: Zaandam, Zaantheater
Aanvang: 20:30 uur
De dag van een première is altijd een beetje een gekke dag, want je bent eigenlijk de tijd aan het doorkomen tot je de deuren van het theater binnen loopt en weet: nu kan ik niet meer terug. s’Middags toi’s gemaakt en om een uur of vier op weg naar het MUZ.
We hebben nog even wat dingen doorgenomen in het Zaantheater en toen was het tijd voor het Thaise buffet bij het MUZ. Veel eten ging er niet in, maar het was wel heel lekker en gezellig…toen werd het echt tijd om af te reizen naar het Zaantheater waar de kleedkamer deed denken aan Sinterklaasavond zoveel toi’s lagen er! Iedereen had echt uitgepakt en we kregen van het Zaantheater de inmiddels beroemde toi-beer. Ik scheurde vlak voor de voorstelling nog even uit mijn rok, en werd door Heleen helemaal vast genaaid in mijn kostuum. Iedereen lachen dat ik op dieet moet..echt niet!!
Jan (technicus) liep af en toe binnen: 20 minuten voor aanvang...10 minuten voor aanvang…5 minuten voor aanvang….De zaal is open… veel… plezier!!!!!
En daar gingen we. De voorstelling ging hartstikke goed en na de eerste minuten waren de zenuwen verdwenen en gingen we los.
In de kleedkamer was het daarna een feest van zweet, opluchting en champagne.
Wat er ook mag gebeuren, we hebben een mooie voorstelling gemaakt en een heerlijk team om stad en land mee te veroveren.
De reacties na afloop waren over het algemeen zeer positief, na wat drankjes in het Zaantheater nog even naar de Blacksmith, niet meer praten over de voorstelling, maar over alles, niets en nog meer…..

12 februari 2004
Plaats: Rotterdam, Lantaarn/Venster
Aanvang: 21:00 uur
Leuk om met de tram naar het Theater te gaan. Rotterdam ademt echt als een grote wereldstad vol leven; sex, drugs, rock en roll, maar ook vol ellende en tragiek…een vreemde, prikkelende combinatie.
Te weinig tijd om echt goed te eten, maar gelukkig stond er een fruitmand in de kleedkamer en vergreep ik mij aan de bananen. Onder begeleiding van The Lauw en de Scene even de spullen klaargelegd. Dorine en Tjerk kwamen ook binnen wapperen. Tjerk had ook nog niet gegeten dus bestelden we tosti’s(lekker!) en verse jus d’orange aan de bar. Er waren niet veel kaartjes verkocht, vijftien om precies te zijn, maar ondanks dat hadden we er weer erg veel zin in. De voorstelling ging op zich goed. Op het laatste moment kwamen er nog zes gozertjes binnen die het nodig vonden om op nogal luide toon een gesprek te beginnen over wie waar moest zitten en waarom. Ook tijdens de voorstelling vonden ze het moeilijk om stil te zijn. Dorine stopte even tijdens de zoenscène; dat hielp gelukkig. Verder was het een goede en losse voorstelling en het publiek -hoe weinig ook- beloonde ons met een staande ovatie. Na afloop nog even zitten kletsen met een mevrouw die theater programmeerde voor middelbare scholen, en onze voorstelling echt helemaal het einde vond!! Yes!! Daar doen we het voor.

13 februari 2004
Plaats: Nijmegen, Steigertheater
Aanvang: 20:30 uur
Op tijd vertrokken om een beetje normaal te kunnen eten. Bij een schattig klein pizzeriaatje een bord pasta naar binnen gewerkt en even de bladen doorgenomen, wie er met wie is en wie niet meer en waarom, very interesting!!!
Het Steigertheater heeft een kleine maar lieve zaal. Met een betonnen paal die in onze op- en afgang stond en dat was even wennen…De voorstelling ging lekker, doordat het publiek er heel erg dicht opzat konden we heel veel nuances aanbrengen en dat viel in goede aarde.
Zelfs Jan had op het einde kippenvel en dat wil echt wel wat zeggen, het is tenslotte niet de eerste keer dat hij het ziet. Na afloop moesten Dorine en ik onze nummers nog even inzingen voor op de radio en daarna lekker blijven plakken met Jan en Arjen. We kwamen om een uur of drie Amsterdam binnenrijden, en toen ik mijn collegae nog even enthousiast wilde uitzwaaien en me omdraaide naar de MUZbus, klapte ik keihard tegen de enige lantaarnpaal die er in velden of wegen te bekennen was, au,au! Vrijdag de dertiende was het toch? Thuis nog wat ijs erop gelegd, maar dat hielp weinig. De volgende ochtend zag ik eruit alsof ik zwaar mishandeld was, heel charmant!

16 februari 2004
Plaats: Genk, Cultureel Centrum
Aanvang: 13:30 uur
Omdat mijn rijstijl als eng wordt ervaren door mijn collegae is Martijn onze vaste België chauffeur en hadden we om een uur of tien afgesproken op het Station in Leiden.
Dankzij de routeplanner reden we weer een bijna foutloos parcours. Het cultureel centrum is een enorme grote betonnen bak.
Jan, onze oppertechnicus was jarig en Het MUZ trakteerde op een drankje in het sfeervolle theater café, de Club. Eerst wilde Jan er niets van weten. Hij haat feestjes en zeker zijn eigen, maar uiteindelijk zwichtte hij toch en dronken we twee lekkere Belgische biertjes. Het hotel was echt drie minuten lopen vanaf het theater. Iedereen ging even lekker chillen en om half zeven zouden we even een hapje gaan eten.
Ikzelf ging op onderzoek uit of er in Genk nog wat leuks te beleven was. Er bleek helaas geen bioscoop meer te zijn en erg veel sfeervolle restaurantjes kwamen ook niet op mijn pad.
Uiteindelijk bleek het Stadscafé het leukste en hebben we daar lekker gegeten, echte Vlaamse kaaskroketjes, mmmmmmmmm.
Na het eten deden Martijn en ik nog een poging om het Genkse nachtleven te ontdekken, maar de tenten die we zagen, waren of dicht of zagen er nogal gevaarlijk uit. Uiteindelijk geëindigd in de hotellounge en daar nog een drankje of twee gedronken…Morgen twee voorstellingen dus een beetje op tijd naar onze bedjes…

17 februari 2004
Plaats: Genk, CC
Aanvang: 10:00 & 14:00 uur
Het blijft wennen, om half acht op te staan en te weten dat je over twee en een half uur alweer op het podium staat om je moeder te gaan vermoorden.
Dat vond het publiek blijkbaar ook, want ze hadden er duidelijk geen zin in. Meteen aan het begin moest ik ze al verzoeken ons de kans te geven de voorstelling te beginnen. Ze zaten zo hard te schreeuwen dat Martijn er niet eens aan toe kwam de eerste zin te zeggen. Even leek het goed te gaan, maar al snel ontspoorde het weer volledig. Opnieuw de voorstelling stil gelegd en nog eens vriendelijk, doch dringend gevraagd of ze ons de kans wilden geven de voorstelling te spelen. Toen Dorine voor de derde keer niet meer over het rumoer van de zaal heen kwam was de maat vol en besloten we de voorstelling af te breken. Een enorme afknapper voor ons en het publiek wat wel zat te genieten, maar om tegen beter weten in door te spelen, daar zijn we echt te goed voor.
Met de boosheid nog in onze lijven even buiten een broodje gaan eten. De tweede voorstelling stonden wij op scherp, maar het was totaal ander publiek en konden we zonder problemen Martijn met een baksteen tegen de grond werken. Snel de spullen gepakt omdat Dorine nog moest optreden in Laren met het Escher-ensemble. Martijn zette ons bij het station Eindhoven af. Zelf ging hij nog even in Den Bosch buurten bij een vriend. A domani in Het Gooise land….

19 februari
Plaats: Groningen, Het Kruithuis
Aanvang: 20:30
Samen met Tjerk met de trein naar het noorden getrokken en heerlijk gegeten bij De Drie Zusters op dat beroemde plein bij de Martinitoren waar de naam mij nu helaas van ontschoten is. Aan het heerlijke maal hadden Tjerk en ik een gesprek over het stil leggen van de voorstelling. Hoe vervelend het is als je de wereld die je met veel liefde hebt opgebouwd op zo’n brute manier moet doorbreken. Er waren die avond niet zo heel veel mensen, maar de voorstelling verliep goed. Tot de scène waarin Dorine en ik over zoenen beginnen. Het werd een van de toeschouwers waarschijnlijk iets te gortig en de dame in kwestie wilde even wat frisse lucht gaan happen. Ze vergat daarbij dat ze op een tribune zat en viel vervolgens een aardig eind naar beneden. Het geen gepaard ging met een paar harde roffels en een enorme doffe klap. Al snel werd duidelijk dat de dame toch wel dusdanige schade had opgelopen dat er wat meer licht aan te pas moest komen. We moesten de voorstelling toch onderbreken…alsof de duivel… Na de onderbreking konden we gelukkig full speed doorspelen. Een zeer dierbare collega was als grote verassing komen kijken en hij vond de voorstelling gelukkig heel erg mooi. Helaas konden we niet lang blijven en sprongen we om tien uur in de taxi naar het station. Groningen is een hele leuke plek om te spelen!!

21 februari
Plaats: Heemstede, Casca/de Luifel
Aanvang: 20:15 uur
Dit keer ging ik met de auto omdat ik op een zeer gezellig verjaardagsfeestje was van een van mijn beste vriendinnen. Ze woont in Alkmaar en Heemstede ligt daar vlakbij, maar er was een enorm ongeluk gebeurd en daardoor kwam ik helaas in een enorme file terecht, en moest ik andere wegen inslaan. Een beetje zenuwachtig werd ik er wel van maar gelukkig lukte het om ongeveer twintig minuten voor aanvang in het theater te zijn. De voorstelling ging lekker. We wisten dat de Trouw in de zaal zat en ook nog een recensent van de plaatselijke krant, die steeds foto’s aan het maken was en driftig in zijn blokje zat te schrijven.
Na afloop applaudisseerde hij niet, later begreep ik dat recensenten heel vaak niet klappen, waarom weet ik niet, misschien dat iemand een antwoord op deze vraag heeft…?

25 februari
Plaats: Amsterdam, Krakeling
Aanvang: 20:00 uur
Met een enorm teamwork hadden een heleboel mensen van het MUZ de Krakeling veranderd in een soort spookachtige meisjes kamer, en overal waar je keek…panty’s!!!! Met dank aan de Wibra (daar hebben ze de goedkoopste). Ik geloof dat er wel 150 panty’s hingen met steentjes erin!! Ook was er nog een echt AT5 item gemaakt over de dames Juliet en Pauline, die na afloop van de voorstelling gedraaid werd.
De voorstelling zelf was voor ons meer een bokswedstrijd. De zaal zat helemaal bomvol met zeer uitgelaten en luidruchtige kids, die soms zo hard lachten of gilden dat Jan en Arjen, onze technici ons niet meer konden verstaan en dus ook hun cues op goed geluk en gevoel moesten in starten. Na afloop waren we behoorlijk op, maar ook helemaal vol met adrenaline. Gelukkig kwam Nienke, onze visagist na afloop in de kleedkamer om te zeggen dat ze het echt helemaal fantastisch had gevonden. In de foyer nog even zitten kletsen met vrienden die zich erg goed vermaakt hadden met de voorstelling en ook met het publiek die af en toe erg bijdehante opmerkingen maakten.
Nabij de krakeling op de brug lekker onderuit gegleden. Dit keer gelukkig geen blauw oog…!!

26 februari
Plaats: Amsterdam, de Krakeling
Aanvang: 20:00 uur
Vandaag speelden we weer met Daedalus Groen of wel Martijn. Zijn auto was de week daarvoor in de soep gereden door een of andere sukkel die te hard invoegde in een file!!
Echt heel erg balen. Gelukkig was ie zelf nog helemaal heel.
De voorstelling ging een stuk meer relaxed dan de dag ervoor. Het publiek was ook minder rumoerig. Helaas viel mijn microfoon uit tijdens mijn nummer en ging ie daarna niet meer aan, wat natuurlijk wel een beetje storend was en de voorstelling een beetje uit balans trok. Kees Jan was niet erg tevreden en vond de voorstelling hier en daar een beetje slordig. Hetgeen wij ons wel enigszins konden voorstellen. Volgende keer de teugels maar weer wat strakker aan trekken. Na afloop nog lekker doorgezakt in de Smoeshaan.

28 februari
Plaats: Hilversum, Theater Achterom
Aanvang: 20:15 uur
Klein theatertje in een woonwijk. Hele aardige mensen die met veel liefde en weinig geld dit theatertje draaiende proberen te houden. Er waren weinig kaartjes verkocht en daar baalden ze erg van.
Ondanks dat er weinig mensen waren ging de voorstelling goed en gooide we ons er helemaal in. De mensen van het theater vonden de voorstelling echt heel erg mooi. Nog even een wijntje gedronken en toen door Tjerk met de Jeep van zijn broer bij het station afgezet. Wel lekker om zo dicht bij huis te spelen.

MAART

1 maart
Plaats: Overijsse, CC Den Blank
Aanvang: 13:30 uur
Omdat de auto van Martijn niet meer zo goed vooruit komt, ditmaal met de trein naar België. Lekker gehangen, gelezen en gekletst.Toen het koffie karretje ook nog langs kwam, kon onze ochtend niet meer stuk!! Naast het theater was een zwembad!!.Martijn blijkt zijn zwembroek altijd mee te nemen naar hotels want je weet maar nooit …. erg slim.
De mevrouw van het zwembad was zo lief voor Dorine en mij uit de gevonden voorwerpen mand twee zeer flatteuze badpakjes te vissen.
De voorstelling ging op zich niet slecht, maar in zo’n enorm theater met 200 kids voor je neus die niet of nauwelijks reageren dringt zich wel de vraag op of ze er überhaupt iets van begrepen hebben.
Patrick die het jeugdtheater in de regio programmeert was enigszins in paniek na het zien van de voorstelling. Hij vreesde dat de groepen die morgen zouden komen echt niets van de voorstelling zouden snappen als ze niet een beetje door ons waren ingelicht over hoe ze moesten kijken. We besloten de volgende dag een soort inleidend praatje te houden, waarin we een aantal dingen en elementen uit de voorstelling zouden toelichten.
Even de tassen in het hotel en de beentjes omhoog op het matras om na een uur af te reizen naar Brussel want daar zaten we vlakbij.
Gegeten bij Falstaff, een heel beroemd en prachtig restaurant vlakbij de grote markt, met obers in pinguïnpakken. De kaaskroketjes waren weer overheerlijk. Voor onze vegetarische Deadalus was er echter niet meer dan een potje doorgekookte groente met een zwartgeblakerd randje…Na het eten nog even in de kroeg gehangen en toen weer met de bus en de metro en een fikse avondwandeling terug naar het hotel.
Martijn ging nog even wat drumpartijen uitschrijven en de dames namen er nog een in de lounge. Dorine vroeg aan de gerant, die erg veel leek op Manuel uit Fawlty Towers, een extra dekentje. Die wilde hij het liefst persoonlijk bij haar op bed komen brengen om er dan zelf bij te kruipen, daarbij niet gehinderd door zijn geringe omvang en hoge leeftijd. Dorine moest alle zeilen bij zetten om hem tegen te houden, rare jongens die Belgen….

2 maart
Plaats: Overijsse, CC Den Blank
Aanvang: 10:00 & 14:00 uur
Het ontbijt was erg lekker, met vette roereieren en yoghurt met vruchten. Het inleidend praatje ging goed en wierp zijn vruchten af want de voorstelling ging erg leuk al waren de kids misschien erg bescheiden in hun reacties, maar allé het was ook wel ontbijttheater en dat valt soms wat zwaar op de maag.
Na de eerste voorstelling namen Dorine, Martijn en ik een verfrissende duik in het Begijnenbad met onze geleende badpakjes, na een straf half uur baantjes trekken en een paar minuten sauna, werd het tijd voor en snelle lunch aan het pittoreske pleintje van Overijsse.
De tweede voorstelling begonnen we ook met een praatje en wederom ging het prima. Tot het moment waarop Deadalus het vonnis voorleest en ik dat vonnis uit zijn handen trek om te kijken wat er op staat. Meestal staat er of niets op of is het een schema van deze of gene, maar dit keer had Martijn er “opgerot die Plant“ opgeschreven opgesierd met een tekening van een plant met een bril op. (wij draaiden in de auto op weg naar België een CD van Hans Teeuwen en Pieter Bouwman, waar het gaat over een vrouw met een nogal dominante plant) Ik probeerde nog snel het blad om te draaien om te voorkomen dat ik vreselijk in de lach zou schieten, maar helaas…hij was zo slim geweest om ook aan de andere kant dezelfde tekst plus tekening te zetten. Ik kwam niet meer bij en wist niet hoe snel ik af moest lopen. Arjen trok onmiddellijk mijn microfoon dicht en Dorine was zo aardig mijn tekst even over te nemen want ik kwam echt niet meer bij..gelukkig kon ik het einde weer een beetje serieus spelen, hoewel het niet mee viel. Dorine en ik zinden op wraak…..

Na afloop nog even een Belgisch biertje gedronken in de foyer met Patrick, die erg tevreden was met het verloop van de voorstellingen.
Martijn ging gewapend met Luikse wafels en James Brown met de trein naar huis omdat hij de volgende dag weer drumles moest geven.
Dorine en ik gingen op avontuur in een buurt tussen Overijsse en Brussel. De vader van Dorine woont daar al jaren en we hebben eerst een drankje gedronken in zijn stamkroeg, een café met echte stamgasten. Tot voor een paar jaar was het café nog in handen van de burgemeester….misschien iets voor Cohen?! Daarna heerlijk gegeten in een tentje aan de overkant van het pleintje, lekker zitten kleppen. In het hotel raakten we aan de praat met een meneer uit Hardenberg, die ons een drankje aanbood. Manuel was duidelijk jaloers dat Dorine met een andere man zat te praten. Arme stakker!!! Bij het volgende drankje zijn we, verstandig als we zijn afgehaakt…..

3 maart
Plaats: Roermond, CK Theater
Aanvang: 20:00 uur
Des ochtends na een heerlijk ontbijtje in ons Vlaamse hotel afgereisd naar Roermond. Het was mooi weer en een mooie rit. Het theater lag midden in de binnenstad van Roermond dat een mooi oud stadje is. Lekker een paar uurtjes rondgelopen en om vijf uur met Jan en Arjen en onze Daedalus Ridder alias Tjerk gegeten. We kwamen terecht in een echt ouderwets restaurantje waar de Roermondse dametjes hun taartjes nuttigen en wij een sappig biefstukje tot ons namen. De voorstelling zelf verliep een beetje stroef, het publiek was heel erg stilletjes. Er was ook een collega gekomen, die er volgens ons ook niet al te veel aanvond..kortom we voelden ons een beetje lullig.. Gelukkig waren de ouders van Pol, de grote liefde van Tjerk gekomen en hadden ze chocolaatjes uit Polen en heerlijke appels en peren uit hun eigen kwekerij meegenomen. Maar goed ook! We hadden meer dan een uur vertraging en eindelijk bij Utrecht aangekomen waren we behoorlijk door de voorraad heen. Beetje een suffe avond maar wel een gezellige terugreis…

4 maart
Plaats: Amersfoort, De Lieve Vrouw
Aanvang: 20:30
Een heerlijk zaaltje op een prachtig pleintje. Het publiek was erg leuk en de voorstelling verliep prima. De broer van Tjerk was komen kijken en vond de voorstelling erg mooi, ook werden we nog bedankt door een lerares van een school. Heerlijk dat konden we wel even gebruiken na gisteren. Later hoorden we van de mensen op kantoor dat de programeuse de voorstelling ongeïnspireerd had gevonden of woorden van dergelijke strekking? We voelden ons door deze woorden enigszins in onze wiek geschoten, want je kunt veel over de voorstelling zeggen maar wij gooien ons er altijd voor de volle honderd procent in.
Maar allé, ge kunt niet iedereen en alles plezieren! Gelukkig zonder vertraging in Amsterdam aangekomen.

10 maart
Plaats: Zevenaar,
Aanvang: 20:00 uur
Vandaag speelden we weer eens op een school. Meestal spelen we in Zevenaar in het theater Bommersheuf, maar nu voor het eerst op het Liemers Collge. Het was erg moeilijk te vinden omdat de school midden in een woonerf lag, maar na veel vragen zag ik na een minuut of twintig de MUZbus opdoemen.
Dorine en Tjerk hadden vertraging maar kwamen gelukkig nog ruim op tijd. Het was een hele leuke school met hele aardige docenten en hele aardige kinderen. Dit kon bijna niet mis gaan!
De voorstelling liep als een trein en na afloop heeft Tjerk nog even wat goochel trucs voorgedaan. Nog even een drankje gedronken met wat kids en ouders en docenten. Een van de moeders was zo aardig om ons bij het station in Duiven af te zetten en toen daar ook nog een Döner Kebab tent open was, met verse friet, mayo en bier en Breezers waren wij als kinderen zo blij….

11 maart
Plaats: Voorburg, De Tobbe
Aanvang: 14:00 & 20:30 uur
Een zeer rumoerige zaal, waarvan de achterste rijen meer oog hadden voor de smsjes van de buurman of vrouw dan voor wat er op toneel gebeurde. Het volume vanuit de zaal werd steeds een tikje luider en tijdens het lied van Dorine, wat nou niet echt een hardrock lied is, was het op zo’n niveau dat Dorine de voorstelling stil legde. Een dame uit het publiek, (een lerares?) vond het nodig om de kids in bescherming te nemen en zei dat ze dat echt onzin vond. Ik probeerde nog de discussie te stoppen en te vragen of we die niet na afloop konden voeren, maar de dame in kwestie ging gewoon vrolijk verder. Gelukkig greep Jan toen zeer kordaat in met de vraag of we de voorstelling uit moesten spelen of het hier maar bij moesten laten. We hebben de voorstelling wel uitgespeeld maar de sfeer was om te snijden en we voelden ons na afloop allemaal behoorlijk gefrustreerd en down. Het wordt echt tijd voor een fikse discussie over het vak CKV, want het is nooit de bedoeling geweest om kids als vee het theater in te drijven! Laat ze alsjeblieft zelf kiezen waar ze heen gaan!! Na een flinke borrel de trein terug naar huis genomen. Deze avond vergeten we maar zo snel mogelijk.

12 maart
Plaats: Heemskerk, De Cirkel
Aanvang: 20:30 uur
Een grappig zaaltje in een woonwijk speciaal voor geestelijk gehandicapten. Omdat ik een beetje vroeg was en er nog niemand van het theater aanwezig was ben ik buiten op een bankje gaan zitten lezen en iedereen die langskwam begroette me luidruchtig.
De voorstelling ging geloof ik wel goed maar ik moet eerlijk zeggen dat me van Heemskerk weinig is bijgebleven. De mensen van het theater waren wel heel aardig en na afloop kregen we maar liefst vier consumptie bonnen(dat onthoud ik dan weer wel) en een doos met spullen die we vorig jaar vergeten waren (ehum)

15 maart
plaats: Hoofddorp, Haarlemmermeer Lyceum
Aanvang: ?
We waren al gewaarschuwd door Jan dat het flink zoeken zou worden naar deze school, die in een enorme nieuwe wijk stond en waarvan het beton nog nauwelijks was opgedroogd. Het leek goed te gaan, maar al snel waren we hopeloos verdwaald. Na een leuke sightseeing tocht en een aantal keren de weg vragen stonden we eindelijk bij de school op het parkeerterrein, waar helaas een hek omheen stond waardoor we nergens het parkeerterrein af konden. Na weer drie rondjes rijden en een bijna botsing met een hijskraan waren we eindelijk op het goede parkeerterrein aangekomen.
De aula waar we speelden was inderdaad nog niet helemaal af, maar dat werd voor een groot deel goed gemaakt door de hartelijke ontvangst door “Ome John” een gouden conciërge, die elke school zich zou wensen. Hij zat vol verhalen over zijn lange carrière, erg geinig!
De voorstellingen gingen op zich prima.De eerste keer hadden we een heel leuk levendig publiek, vooral twee dames op de eerste rij leefden helemaal mee en zongen ook luidkeels mijn nummer mee, met de prachtige tekst: laallaalalaalaalal!!! Ook de tweede keer ging goed. Er was een fijne macho man, die het nodig vond om zeer ostentatief te laten merken dat hij er niets aan vond door voortdurend op zijn gouden horloge te kijken en met zeer wijd opengesperde mond te gapen, daarbij scherp in de gaten houdend of wij het wel zagen, echt heel stoer!!!
De terugweg ging gelukkig een stuk sneller en binnen twintig minuten waren we weer in Amsterdam.

16 maart
Plaats: Drachten, De Lawei
Aanvang: 20:00 uur
Omdat Drachten een beetje lastig te bereiken is gingen we met de auto van Martijn. Door de botsing van een paar weken geleden kon de achterklep niet meer dicht, maar met behulp van zijn bejaarde buurmannetje, die “Jaren in die rotzooi had gezeten”, en een enorme hamer was het gelukt hem weer dicht te krijgen. De heenweg gingen we over de afsluitdijk. Er waaide een nogal straffe wind en om even de natuurkrachten te voelen zijn we midden op de dijk uitgestapt, heerlijk!!
In Drachten is tegenover de schouwburg een enorme chinees, maar daar hadden we geen van drieën zin in. Een vriendelijke dame raadde ons het “Smelthus” aan en wie zaten daar al aan een heerlijk bordje “ Boeuf Stroganoff” onze Jan en Arjen. Het eten was inderdaad erg lekker en met goed gevulde buikjes liepen we terug naar het theater.
De voorstelling ging redelijk goed, een beetje weinig mensen. De derde broer van Dorine was komen kijken en haar ex schoonfamilie.Nog heel gezellig zitten kletsen en toen via de polder naar huis gescheurd in de nacht, de stikdonkere nacht…..

18 maart
Plaats: Dilbeek, CC Westrand
Aanvang: 10:00 & 13:30 uur
Die ochtend vertrokken we met de trein om een uur of half negen naar Brussel. Dit was ons laatste België uitstapje en Tjerk ging dit keer mee over de grens. Helaas miste ik dankzij de NS de aansluiting met de trein naar Brussel en kwam ik pas een half uur voor aanvang en met een lijf vol adrenaline bij het theater aan.
De voorstelling was in de feestzaal en niet in de theaterzaal. De zichtlijnen waren erg slecht omdat alle stoelen op gelijk niveau stonden en daardoor kon een groot gedeelte van de kids eigenlijk niets zien, behalve af en toe een wenkbrauw. De voorstelling was een beetje stug. Het publiek reageerde nauwelijks. Na afloop even met de techniek overlegt om de tribunes toch een beetje op te laten lopen voor de volgende dag.
Met de MUZbus naar het hotel gereden. We zaten weer vlakbij Brussel en Tjerk en ik gingen die avond met de bus naar de grote stad. Eerst even rondgelopen over de prachtige grote markt en alle kleine straatjes eromheen waar je letterlijk struikelt over restaurantjes en hun obers, die je naar binnen willen lokken. Uiteindelijk terecht gekomen in een klein Portugees restaurantje. Het eten was niet super, maar de live gezongen aubade door de eigenaar van de zaak, met heuse trieste hangsnor, maakten alles weer goed….een heerlijke Brusselse avond!

19 maart
Plaats: Dilbeek, CC Westrand
Aanvang: 10:00 & 13:30 uur
Na een lekker ontbijtje met de bus naar het theater. De tribune was inderdaad opgehoogd en ik weet niet of het daardoor kwam, maar de voorstellingen gingen een stuk beter dan de dag daarvoor. De kids reageerden veel. Na de eerste voorstelling even naar buiten gegaan om Dilbeek te verkennen, maar dat was binnen vijf minuten wel bekeken.
Dan toch maar een lunch in het peperdure theatercafé…de tosti was lekker, maar de eieren, van die iets te blubberige lagen wat zwaar op de maag, brrrrr! Na afloop snel de spullen opgeruimd om nog op tijd de trein naar Amsterdam te halen. Dit was onze laatste Belgiëreis, allé a bien tot!

22 maart
Plaats: Wolvega, Darfsportcentrum
Aanvang: ?
Des ochtends vroeg met de trein vertrokken naar Friesland. Martijn belde dat de trein was vast gelopen en dat hij met de auto kwam. De NS is en blijft onze beste vriend!!!
Het drafsportcentrum lag vlakbij het station en toen Dorine en ik aan kwamen lopen zagen we net Martijn naar binnen glippen. In de zaal waar we speelden stikten het van de nepplanten die Arjen op zeer creatieve wijze in en achter het decor had opgesteld. Waarschijnlijk had hij de vorige avond inspiratie opgedaan, want het hotel waar Jan en Arjen de nacht hadden doorgebracht bevond zich in een bejaarden tehuis, waar die avond toevallig een feest avond was. Wat een bofkonten zijn ze toch, die techneuten!! De tafeltjes voor de bingo stonden al klaar compleet met roze tafelkleedjes en asbakken, want tijdens de bingo loopt de spanning hoog op! De voorstellingen verliepen heel goed. Het publiek was enthousiast en wij ook. Zelfs Jan zei na afloop dat we voor een ochtend voorstelling wel erg wakker waren.
Net op tijd de trein terug naar Amsterdam gehaald….

23 maart
Plaats: Middelburg
Aanvang: 12:30 & 14:30 uur
Omdat we de volgende ochtend op een school in Middelburg moesten spelen, vertrokken we om een uur of acht vanuit Amsterdam op weg naar Het Nieuwe Doelen Hotel in Middelburg.Toen we na twee en een half uur uit de trein stapte bleek het hotel meteen tegenover het station te liggen, erg relaxed. Het café was nog gezellig vol, met voornamelijk heren die veel van bier hielden. Na een half uurtje werd de muziek opeens uitgezet en begon de barman door een microfoon van alles te roepen. Ik verstond er geen woord van en lette er ook niet op. Martijn en Dorine waren echter al gewaarschuwd. Opeens kwam er een dame binnen in een soort zwarte cape(zie Harry Potter en de gevangen van Azkaban). Al gauw bleek het een heuse SM stripper die onder het playbacken van een griezelrock lied zich van haar leren SM pakje en dito laarzen ontdeed. Ze had ook nog een lakentje meegenomen en daarop stond een anti muggen kaars van de Xenos die ze op een goed moment over zich heen liet druipen. Ach ja, hebben we dat ook weer eens mee gemaakt, ik werd er niet echt warm of koud van en er bekroop mij toch een licht deprimerend gevoel, maar ik neem aan dat de dame in kwestie lol heeft in haar werk.
De hotelkamers waren erg leuk, met uitzicht op het water en het station. Na een lekker ontbijtje begeleid door het vrolijke gekwek van de huispapegaai dwars door Middelburg gelopen, wat een prachtig stadje!! De voorstellingen verliepen prima. De leraar was erg te spreken en sprak zijn bewondering uit dat zelf de “Ruige” types, zoals hij ze zelf noemden zeer geboeid hadden zitten kijken.
Conclusie: Middelburg rocks!!!!! We’ll be back…

26 maart
Plaats: Dorenwerth, Dorenwerth College
Aanvang: 11:00 & 13:00 uur
Na een dagje bijtanken op naar Dorenwerth. Met dank aan de NS deden we er zo’n uur of vier over om op de plaats van bestemming te geraken. De tocht met de bus van Arnhem naar Dorenwerth was wel erg leuk omdat langs de weg de ene na de andere enorme villa staat, wat een rijkdom!! De school lag ook midden in de bossen.
Snel omgekleed en geschminkt. De eerste voorstelling was voor dertien- en veertienjarige en je kon echt merken dat ze te jong waren. In de pauze kregen we een lunchpakketje in een boterhamzakje, erg lekker. Toen ik even naar de toilet ging en door de aula/gang moest waar de kids hun boterhammen opaten, zag ik een onbeschrijfelijke puinhoop, blijkbaar vinden ze het op deze school heel gewoon om een pakje drinken als het op is over hun schouder op de grond te gooien. Na een half uur ging ik nog eens kijken en stond er een oudere dame met een grote bezem de boel bij elkaar te vegen, terwijl die kids er gewoon bij stonden te kijken,ONGELOFELIJK!!!!! Toen ik de dame in kwestie vroeg of ze dit normaal vond, keek ze me alleen maar lijdzaam aan en zuchtte. Het liefst was ik naar de directeur gelopen wat een mentaliteit, en dan lullen we over normen en waarden!! Ik begin een beetje te klinken als Colla Balkenende, maar dat zal de leeftijd wel zijn.
De tweede voorstelling ging niet goed, de kids hadden er duidelijk geen zin in, en lieten dat merken door lekker met hun kauwgum te klappen en er flink doorheen te kleppen. Er kwam nogal een bak negatieve energie uit de zaal en die sloeg een beetje op ons over, jammer!
Bij vertrek naar het station stond er ook nog een prullenbak in de fik, rare jongens daar op het Dorenwerth College, zeker een overkill aan frisse boslucht, dat is ook helemaal niet goed voor een mens…

APRIL

1 april 2004
Plaats: Hoofddorp
Aanvang: 20:30 uur
Het Oude raadhuis is een heel leuk zaaltje. Eigenlijk te klein met als gevolg dat de helft van het decor niet te gebruiken was en we maar één projectiescherm hadden. De voorstelling was daardoor anders dan anders. We voelden ons een beetje opgesloten. Kootje, onze zakelijk leider en haar man Jørgen waren komen kijken en hadden ondanks het kleine decor erg genoten. Na afloop nog even een wijntje gedronken en toen door Kootje afgezet bij het station. Een vreemde avond, zal wel aan de datum hebben gelegen.

2 april 2004
Plaats: Haarlem, Toneelschuur
Aanvang: 20:30 uur
Voor het eerst spelen in de prachtige nieuwe Toneelschuur. Vanaf het station is het een hele leuke wandeling naar het theater dwars door allerlei oude nauwe straatjes met klinkende namen als “De zwarte begijnen steeg”, compleet met mini hoerenbuurt, wat wil een mens nog meer?
De kleedkamers waren super de luxe, compleet met ijskast en fruitmand en de zaal zat helemaal bomvol. De voorstelling ging heerlijk we kregen vleugeltjes.

3 april 2004
Plaats: Haarlem, Toneelschuur
Aanvang: 20:30 uur
Voor de voorstelling met mijn familie en nog wat vrienden op het prachtige plein bij de St. Bavo kerk gegeten. De zaal zat weer helemaal vol en ook nu ging de voorstelling hartstikke goed. Veel enthousiaste reacties na afloop en de wijn was ook erg lekker.

5 april 2004
Plaats: Volendam, Don Bosco College
Aanvang: 11:30 & 13:30 uur
Zo leuk als het in Haarlem was, zo moeizaam ging het in de enorme sporthal in Volendam. De voorstelling kwam duidelijk niet over bij de kids, die er een beetje naar zaten te kijken als kippen naar het onweer (hoewel ik eerlijk gezegd nog nooit gezien heb hoe een kip naar het onweer kijkt).
Tussen de voorstellingen door mochten we lunchen in de sportkantine, waar ze heerlijke broodjes kroket serveerden en dikke, ietwat blubberige uitsmijters, brrrr!!!
De tweede voorstelling ging niet veel beter dan de eerste, geen enkele reactie, ook niet na afloop van de docenten. Omdat we een beetje dorst hadden gekregen wilden we nog een colaatje drinken in de gezellige kantine, maar die was helaas dicht…
Met een licht katterig gevoel de tent verlaten. Martijn was zo lief om ons naar Amsterdam te rijden. In de auto geprobeerd van rol te wisselen met Dorine, maar dat viel toch erg tegen, dus houden we het maar zoals het is.

6 april 2004
Plaats: Tilburg, Schouwburg
Aanvang: 20:30 uur
Met Dorine en Martijn afgesproken om een hapje te gaan eten. We kwamen terecht in een mooie tent, met nogal vies eten. Maar wel met papieren tafelkleden waar we karikaturen op hebben zitten tekenen. Vooral Martijn bleek veel talent te hebben.
De voorstelling ging best goed, twee vrienden van Martijn waren in ieder geval heel enthousiast, nadat Martijn ze flink op hun bek had geslagen….
In de artiestenfoyer nog even wat gedronken, en daar Meneer Youp van het Hek ontmoet, die in de grote zaal had gespeeld. Een erg lieve, aardige vent, met zijn koddige bretels. Dorine en ik hadden geen zin in de trein en mochten met Arjen mee naar huis rijden. Met hoge snelheid over het asfalt naar huis gescheurd….

7 april 2004
Plaats: Utrecht, Stadschouwburg(Blauwe zaal)
Aanvang: 20:30 uur
Het is altijd erg leuk om weer in Utrecht te spelen. Van te voren gluur ik altijd even wie er allemaal binnenkomen en ik zag tot mijn grote vreugde dat mijn liefste klasgenoot van de toneelschool er was en ook onze voormalig artistiek leider, Allan Zipson. De zaal was niet helemaal vol en het publiek was erg stug waardoor we ons een beetje als drenkelingen op een vlot voelden.
Na afloop over de voorstelling zitten kletsen. Manon(klasgenootje) en Allan vonden het mooi maar hadden ook wat kanttekeningen. Na een wijntje of twee haakte Allan af en ben ik met Manon veel te lang doorgegaan, onverstandig, maar wel heeeel erg leuk!!

8 april 2004
Plaats: Utrecht, Stadschouwburg(Blauwe zaal)
Aanvang: 20:30 uur
Ondanks een kort nachtje ging de voorstelling hartstikke goed. De zaal zat bijna helemaal vol en het publiek reageerde heel sterk op de voorstelling. Wat maar weer eens bewijst dat je als uitvoerend artiest nergens bent zonder communicatie met je publiek. Na afloop een heerlijk kopje kruidenthee en toen als een speer naar huis…

9 april 2004
Plaats: Alphen aan de Rijn, Parktheater
Aanvang: 20:30 uur
Het Parktheater doet zijn naam eer aan en ligt midden in een heel schattig parkje.
Met Martijn in een theehuis in het park gegeten. Beetje deftig en erg lekker.
De zaal was die avond goed gevuld, vooral met vrienden van Martijn. De voorstelling liep als een trein en na afloop kregen we zowaar een staande ovatie!! YES, toch wel een lekker gevoel. Nog even zitten kletsen met de Martijn-delegatie, die de voorstelling erg goed vonden.
Met Dorine een kop koffie gedronken bij een zeer sfeervolle KFC langs de snelweg….wat een gezeligheid! We zullen dit nog gaan missen, nog maar negen voorstellingen te gaan. Maar eerst even wat eieren zoeken in het park onder het theehuis…