Noordhollands Dagblad, 11 april 2005

"Ook hier weer die driehoek," wijst de suppoost het publiek aan. Hij staat bij het schilderij 'Stiers Wreetheyt' - 'een replica van het paneel in de Bullekerk'- en wijst overtuigend de drie punten van een driehoek aan. Het publiek, in dit Museumweekend talrijk aanwezig, kijkt. Ja, het klopt, het is een driehoek.

In het midden, hoog, de door de lucht tuimelende vrouw, die haar baby verliest. Rechts op de grond de jongens die met hun vlieger de stier agressief hebben gemaakt. Links de boer. De twee suppoosten, acteur, ontdekken te pas en te onpas driehoeken in de vaste expositie. Ze zijn uitgedost in verschillende uniformen. Hun teksten ademen geen routine maar improvisatie.

Ze maken indringend oogcontact met bezoekers en lijken wel bewakers. Ze grabbelen snoep uit een open pot in de expositie. 'Nee, niet voor publiek!' Nu zijn we op de afdeling 'hout'. Op de muur schokkerig bewegende zwart-wit filmbeelden. Oud? We zien de twee in beeld, geconcentreerd bezig met het slijpen van potloden. Bedachtzame blikken, verbeten draaiende handen. Even dat grafietpuntje op de tong.

Het museum is gekaapt door een stel fantasten. Als je de vaste opstelling vaker hebt gezien, merk je snel waar de twee acteurs van het MUZtheater hun ontregelde draai aan het museum geven. Maar er zijn zeker eenmalige bezoekers die straks in de bus nog na zitten te denken. Wat was dat nou met dat filmpje over die opblaasboot? Hoorde dat bij het museum, of was het maar een aardigheidje?