Schrijver: Hylke van Sprundel
Datum: 3 juli 2006

Night Flight ready for take-off

Waar gaan we heen deze culturele zomer? Wordt het nu dan die theatercamping in Frankrijk, gaan we weer onze spaarcenten stuk slaan op een hopelijk droge Parade of blijven we dan maar binnen om eindelijk die stapel cult-dvd’s door te werken?
Nou, misschien vind je dit wel een warme aangename bestemming: een avondje Night Flight in Zaandam of op vliegveld Den Helder.

De eerste vlucht is reeds volgeboekt, die met de reisleiders, begeleidend personeel en ervaren gidsen. De boarding is ook al geweest, nu toch al weer 5 weken geleden, maar voor dit soort vluchten moet je ruim de tijd nemen. Aan boord zijn Ben Harrison, onze Engelse piloot (al heel wat vlieguren op zijn naam), zijn onmisbare co-piloot Timothy, divers technisch personeel en vijf passagiers waaronder ikzelf. Onze bagage veilig opgeborgen om straks op de plaats van bestemming uitgebreid getoond te kunnen worden.

Op de grond in het hoofdgebouw kijkt het overige ondersteunend personeel toe hoe de volgeladen kist langzaam richting startbaan taxiet. De vlucht is technisch lastig en niet altijd even vanzelfsprekend dus een goede voorbereiding is een noodzaak. Alles moet dubbel gecheckt worden. Met andere woorden: Leo checkt of het materiaal van goede kwaliteit is om deze vlucht te doorstaan, Renske voorziet ons van functionele kledij voor deze tocht, Jan-Willem en Jan zorgen ervoor dat niets uit de toon valt en Arjen laat daar dan weer zijn licht over schijnen.

En niet te vergeten de brandstof! Dat zit wel goed: Vol de Nuit van Saint-Exupery is een spannende novelle over idealen, liefde en dilemma’s en goed gedestilleerd door Tanya en Heleen om als Night Flight onze kist in de lucht te houden. Wel hier en daar wat olie, maar dat heb je met draaiende onderdelen.

We staan nu aan het begin van de startbaan. Alles is in principe klaar om te kunnen  vertrekken. We hebben nog drie weken voor dat we de lucht in gaan: twee weken volle kracht vooruit en dan nog een week met het voorwiel in de lucht ter wijl de meters worden gecontroleerd voor een goede take-off en dan zijn we airborne.

Ik zal je zeggen: ik heb al heel wat vluchten gemaakt maar dit zou weleens een hele bijzondere kunnen worden. Nieuwsgierig naar deze bestemming? Boekingen lopen via het MUZtheater.

Hylke van Sprundel

Schrijver: Maarten van der Cammen (productieleider)
Datum: 9 juni 2006

Onehunderdandeightyyyyyy!

Zoals het heel wat voeten in aarde heeft gehad om onze productie NightFlight van de grond te krijgen, zo heeft het ook heel wat moeite gekost om de productieleider te bewegen een stukkie voor dit mooie productiedagboek te schrijven. En dat terwijl de repetities toch al weer twee (!) weken geleden zijn begonnen.

En ondanks het feit dat ik al ruim een jaar geleden bij het MUZ gekomen ben om deze voorstelling te produceren en dus een zeer ruime voorbereidingsfase heb gehad, blijkt het échte werk pas te beginnen als de repetities begonnen zijn. En dan barst het natuurlijk ook in alle hevigheid los.

Locatiebezoekjes met cast & crew naar Den Helder en het IKTC, even buurten bij Hans Regter, onze decorbouwer die een waarlijk geweldige metaalbewerkingswerkplaats heeft op de Pieter Ghijssenlaan naast Dekker Watersport, waar je struikelt over de metalen balken, hekjes, monstrums van apparaten en je schoenen uit moet doen om zijn kantoor in te komen, wat tevens zijn huiskamer is en waar zijn vrouw natuurlijk de scepter zwaait.

Wat doe je nog meer als productieleider? Je timmert met Arjen de technicus/lichtontwerper/decorbouwer en tevens taalpurist en Matthijs de multi-inzetbare assistent even een bed van 2.44 bij 2.44 in elkaar, dat in een hoek van ca. 150 graden in de lucht moet staan.

Je bezoekt, in je strooptocht naar stoelen voor de voorstelling, de veilingdag van het Ministerie van Financiën, alwaar de inboedel van failliete ondernemingen en onttakelde criminele organisaties te koop wordt aangeboden. Daar te zijn is op zich al een theatervoorstelling. Tussen de lommerds en pooierbakken struinen door partijtjes mobiele telefoons (gloednieuw! Zonder simlock!), afgedankte SFOR-vrachtwagens die de vrede in Bosnië bewaard hebben, lcd-schermen van anderhalve meter doorsnede en futuristische B&O-geluidsinstallaties, maar ook totaal verweerd terrasmeubilair en enorme snijmachines die in slachterijen gebruikt zijn.

In de tussentijd beleg je een productievergadering, bel je met een boer om de hoek die nog een partijtje sloophout heeft liggen, ruilt afgedankte koffertransportbanden van Schiphol voor een lekker flesje whiskey, boekt hotelovernachtingen in Den Helder voor de opbouw van het decor aldaar, regelt 120 maaltijden met een cateraar (“Heeft u ook vegetarisch? Maar natuurlijk!”), vraagt vergunningen aan, zoekt koelkasten voor lekker koud bier tijdens de voorstellingen en overlegt met de plaatselijke brandweer over het opbouwen van een regeninstallatie via hun brandslangaansluitingspunt, of hoe noem je zo’n ding.

Kom werken bij het MUZtheater! Elke dag anders!

En de acteurs? Die zijn lekker aan het klooien, zoals het hoort. Heerlijk, wat een vak. En als je het even niet ziet zitten, hangt er altijd wel een dartbord in de buurt.

Onehunderdandeightyyyyy!