De Kruimeldief & De Urn

Een voorstelling over de romantiek van sterven.
Elf jonge acteurs kruipen in de huid van stervende stervelingen. Ze misbruiken film- en theaterklassiekers om te voelen en te laten zien hoe het is om dood te gaan. Al fantaserend komen ze tot een samenvatting van hun nuttige levens.

Regisseur Job Raaijmakers schreef n.a.v. improvisaties een gevarieerde, fragmentarische voorstelling.
Er wordt gespeeld met de dood, zonder dat er levens op het spel staan. Eigen en bestaande teksten, gemixt met muzikale bewegingsscènes geven een geromantiseerde, komische kijk op het eeuwige doodsthema.

Regie en tekst: Job Raaijmakers
Spel: Tom Brinkkemper, Daisy Headley, Sharon Keeven, Vera van der Kooij, Susanne Lakeman, Lieke Mulder, Gersom Ootjers, Samantha Soekhoe, Vincent Visser, Goldie Wit en Rebekka de Wit
Productie en techniek: Bastiaan Schoof

Repetitiefase
door Daisy G. I. Headley

We zijn nu al een paar weken bezig met Job onze regisseur en we hebben al wat scènes gemaakt.
We kregen eerst wat basisoefeningen, o.a energieën en concentratiecirkels. Energieën zijn verschillende manieren om een bepaalde handeling te plaatsen, dat kon impulsief; zonder er bij na te denken, of juist economisch; er weloverwogen over nadenken voordat je het doet (ook wel populair bij politici). Zo’n energie kon ook heel hyperactief gedaan worden, net alsof je je sleutel kwijt was en je bedenkt je ineens waar het kan zijn als je al onderweg bent naar het eerste wat in je opkwam.

De andere oefening (best wel moeilijk) waren de 4 concentratiecirkels. Concentratiecirkel 1 hield in dat je concentratie puur op jezelf was gericht, je eigen gedachtegang en je lichaam.
Nr.2 hield in dat je op jezelf lette tegenover een voorwerp of persoon in die concentratie. Het werd een soort obsessie wat je dan had met het ding of die persoon.
De derde was meer gericht op de ruimte waar je in zat.
De vierde cirkel was concentratie waarin je je moest richten op de hele wereld om je heen, waarin jij het middelpunt denkt te zijn.

Thematiek
De lessen daarna hebben we besteed aan brainstormen over wat je bereikt wil hebben(en hoe) voordat je komt te sterven. Dat hebben wij gedaan in de vorm van een interview in tweetallen. Daarna moesten we een kladversie maken van een overlijdensbericht voor onszelf; hierin moest duidelijk worden wie we zijn en hoe we het liefst herdacht willen worden door onze nabestaanden.
Naar aanleiding van dit materiaal heeft Job een scène gemaakt: onze huidige Stel-iemand-is-dood-wat-nu?-scène.

Job had een idee om een slowmotionscène te gaan maken als begin voor ons gehele stuk. We staan allemaal horizontaal naast elkaar en op de achtergrond hoor je vrij hard spanningsmuziekjes. Tijdens het eerste spanningsmoment van het muziekje zijn we in afwachting en staan we met onze ellebogen gekruist.

Met het uitvagen en tegelijk daarna volgende nieuwe spanningsmoment horen wij iets achter ons en kijken wij even om. Na 1 à 2 seconden draaien we ons weer om en nemen we een grote hap adem en ‘roepen’ we geluidloos het zinnetje “NO, RUN FOR IT!”.

Dan kijken we weer even achter ons en terwijl we ons weer draaien beginnen we gelijk te slowmotionrennen. Waarna we vervolgens 3 keer worden beschoten en jawel, uiteindelijk raak!

Ook hebben we een bewegingssequentie bedacht, waarin we de verschillende manieren van doodgaan of vermoorden hebben verwerkt. Deze ‘sequentie’ begint met een hoog-laag-midden-combinatie van draaien of springen, sluipen en noem maar op en vervolgens hebben we er drie photostill’s tussen geplaatst. Of het nou bijvoorbeeld door wurgen of een messensteek was, we hebben er steeds drie stappen tussen gemaakt.

In een van de andere lessen hebben we nog 4 scènes ‘gecreëerd’, met hulp van Job uiteraard. Een scène was naar aanleiding van een stuk die ging over een telefoongesprek uit het verhaal ‘Jubileum’, die de hoofdpersoon, Lotte met vier verschillende mensen houdt. Dit speelt zich trouwens af in een telefooncel.
We hebben hier een geheel eigen en komische draai aan gegeven door ten eerste van de telefooncel een eco-toilet te maken, waarvan de deur vastzit en die later vol blijkt te lopen met water. En ten tweede; als Lotte in het stuk het gesprek met de eerste persoon aan de lijn heeft beëindigd, wordt deze scène afgewisseld door een geheel andere scène van ons stuk waardoor de vier gesprekjes met de personen los van elkaar komen te staan en het vier aparte dialogen worden.

Het laatste waar we nog voor de meivakantie aan gewerkt hebben zijn een scène van Hamlet(een serieus drama over doodgaan) en een klucht. Deze scènes werden verdeeld onder twee groepen.
De scène van Hamlet is het laatste bedrijf van het stuk waarin iedereen, maar dan ook IEDEREEN doodgaat.
De kluchtscène gaat over twee stelletjes die vreemdgaan maar ondertussen wel in hetzelfde vakantiehuisje terecht komen en daar een lijk aantreffen.
Hoe zal dat aflopen???

Lesblok Tekst
door Tom Brinkkemper

“Weet je het zeker? Ja. Oh, goed.” Eén zin, maar op heel veel manieren te brengen. Staccato of toch vloeiend? Hoe breng je een tekst? Dat leerde wij in het nieuwe blok TEKST, met natuurlijk een nieuwe ‘juf’! Juf Marianne begon (dacht ik) de eerste les al met een klassieke tekst over Antigoné. Ingewikkelde lange zinnen als: “…Eerst hebben wij gebeden tot de goden van de weg en van het onderaardse, of zij zo welwillend wilden zijn hun toorn te onderdrukken, en vervolgens aan hem de lijkwassing verricht zoals het hoort, waarna wij gezamenlijk de overblijfselen verbrandden op een bed van verse takken…” moesten we uit ons hoofd leren.

Maar we hoefden niet alleen voorgekauwde teksten voor te dragen, we moesten ook zelf een tekst in elkaar zetten! De eerste zin was: “Ik ben me rot geschrokken”, verder moest je het zelf maar uitzoeken. We mochten een plaats zoeken in het MUZtheater en daar een plaats inrichten voor de scène die we hadden geschreven. We waren in groepjes van drie, één regisseur en 2 spelers.

Na 4 weken, vol met andere oefeningen, de presentatie! Ik vond het zelf een behoorlijke opkomst, wat natuurlijk erg spannend was. We begonnen met een ‘muzikale ouverture’ een spel oefening waarbij èèn speler de dirigent is en de overige spelers naar eigen inzicht (wat dan ook voor)geluid laat maken. Daarna waren er twee duo’s die één tekst op twee verschillende manieren gingen spelen. De eerste keer in het donker (!) en daarna in theaterlicht. Vervolgens kregen we de ‘Weet je het zeker?’ dialoog. En toen moesten we de groep splitsen, want nu kwamen de zelfgeschreven dialogen (de gekozen plaatsen waren nogal klein, dus vandaar). Nadat ook die waren opgevoerd kwam er nog één monoloog en was de presentatie afgelopen. Niet alleen de presentatie was afgelopen ook alle workshops zijn nu afgelopen! Tot en met juni gaan we ons bezig houden met HET stuk...

Lesblok STEM
door Sharon Keeven

We kregen voor het lesblok stem les van Jean Bermes. Hij sprak Engels, maar dat was gelukkig geen probleem voor ons. Omdat Jean bezig was met een taalcursus Nederlands, en hij net de Nederlandse fruitnamen had geleerd hedden we een soort van eigen 'fruitmixsong' gemaakt. Het had trouwens best een lekker ritme.

Ook hebben we veel liedjes in canon geleerd en gezongen, zoals de Lion King. We hebben ook liedjes geleerd waarbij je je stem op verschillende manieren moest gebruiken (hoog, laag etc.). Ook hebben we veel oefeningen gedaan om controle te krijgen over je stem.
In het begin moesten we allemaal een stukje solo zingen zodat Jean ongeveer wist hoe wij zongen.
Ik vond dat echt vreselijk om te doen en ik was niet de enige. Maar ik denk dat iedereen zich na elke les zich steeds zekerder voelde, en ik schaamde de me ook niet zo erg meer voor m'n stem als in het begin.

Voor de presentatie moesten we op het laatste moment nog van alles veranderen, omdat er een aantal ziek waren. Ondanks dat ging het best wel goed. Ja, zelfs het publiek kon er niet aan ontkomen en moest ook meezingen met een liedje!
Het belangrijkste wat we geleerd hebben in dit blok, vind ik, is dat we naar elkaar hebben leren luisteren.

Lesblok BEWEGING
door Susanne Lakeman

We hebben 5 weken lang les gehad van Sassan. Ik vond dit echt heel erg leuk, maar het was toch best zwaar. We begonnen altijd met een warming-up. Eerst het rekken van je spieren en daarna ongeveer 5 minuten lang springen en bewegen op het nummer 'sexbomb' van Tom Jones. En alsof dit nog niet genoeg was, moesten we ons daarna opdrukken en buikspieroefeningen doen :D.

We hebben best veel geleerd, beweging komt bijvoorbeeld niet alleen uit je armen en benen enzo maar vanuit je hele lichaam. We moesten, om dit echt door te krijgen, op alle niveaus (hoog, midden en op de grond) rare bewegingen maken en je lichaam volgen naar een volgende beweging. Dit deden we alleen, maar ook met z'n tweeën drieën of vieren. Dat is best leuk want je moet dan rekening met elkaar houden, als de ene namelijk zijn beweging stopte dan moest je (in wat voor rare houding je dan ook stond of lag) je houding van dat moment aan houden. (En daar na moest je natuurlijk weer verder gaan).

De Presentatie
Alles wat we in die we in die 5 weken hebben geleerd, presenteerden we in de 5de les. We hadden met Sassan een dansje gemaakt. Zelf hadden we groepjes gevormd, waaruit een iemand van je groepje de bewegingen, die hij/zij zelf had gemaakt, leerde aan de anderen.
We begonnen die avond in een rij zittend op stoelen, staarden vooruit en maakten tegelijk dezelfde bewegingen. Daarna liep dit over in onze zelf gemaakte dansjes. Vervolgens moesten we onze naam en bijnamen vertellen aan het publiek (dit was best wel melig), en daarna moesten we in een rij lopen op een Franse wals en dan ook daarop bewegingen maken. En als laatste deden we het dansje dat Sassan ons geleerd had.

Lesblok BEWEGING
door Samantha Soekhoe

Zware lessen, spierpijn, doodmoe, conditieoefeningen, bewegen, dansen, concentratie etc. Dit zijn zo ongeveer de dingen die je kunt verwachten als je les krijgt van Sassan Saghar Yaghmai. Concentratie tijdens de lessen is heel belangrijk, anders verlies je veel tijd. De lessen beginnen om half 7, en bij de eerste les had ik om half 6 pas gegeten, niet wetende dat het zo zwaar zou zijn. Dat ging dus niet goed, ontzettende buikpijn was het gevolg.

Elke les begonnen we met een warming-up. Die bestaat uit buikspieroefeningen, opdrukken, een soort aerobics, rekken en strekken, en nog veel meer. Hierna gingen we verder met de les.
We hebben een grappige oefening geleerd. De eerste opdracht was dat je, zeg maar, over de grond moest gaan rollen en daarbij bewegingen moest maken vanuit een bepaald lichaamsdeel. Zo kon je bijvoorbeeld vanuit je been, je arm, je hoofd, je kont, je buik etc. bewegen. De volgende opdracht was dat je hetzelfde ging doen, maar dan op verschillende hoogtes. Grondhoogte, kniehoogte, en staand. Het had wel wat weg van ballet!

Daarna deed je precies hetzelfde, maar dan met z’n tweeën. Je moest dan op bepaalde momenten lichamelijk contact hebben, en elkaar proberen te manipuleren. Toen we het allemaal een beetje onder de knie hadden, ging je per persoon een aantal bewegingen instuderen. Deze bewegingen leerde je later je groepje aan, en uiteindelijk hebben we er een soort dansje van gemaakt met de hele groep.

Een andere opdracht van Sassan was, dat we leerden hoe we het beste konden vallen en opstaan. Het lijkt allemaal heel makkelijk, maar is toch vrij moeilijk om onder de knie te krijgen.
Maar uiteindelijk lukte het ons allemaal wel redelijk.
Verder hebben we nog meer dansjes geleerd, en nog veel meer oefeningen gedaan die allemaal met beweging te maken hadden.
Ik vond het een erg leuk blok!

Lesblok Improvisatie
door Goldie Wit

Laatste les Improvisatie...met publiek!!
Omdat het de laatste les was van Marvin (spel/improvisatie), mochten wij onze ouders of broers, zussen, vrienden etc meenemen. Helaas wist niet iedereen het, en waren er niet zo veel mensen om te kijken.
We begonnen zoals gewoonlijk met het opwarmen; lichaam lekker los schudden, gezicht los maken en dat soort dingen. Ik weet niet meer precies wat de volgorde was, dat maakt ook niet zo veel meer uit, maar we begonnen daarna geloof ik met de "Hé- oefening". We staan dan in een cirkel en je moet dan in het zelfde tempo Hé roepen naar een willekeurig iemand. En die geeft de Hé ook weer door. Het is een soort reactie-spelletje.

De "1-2-3" oefening en de "horizontale/verticale-diagonale" oefening hebben we ook gedaan. Daar hebben we de afgelopen 5 weken op geoefend. Het is best een moeilijke coördinatieoefening. Sommigen hebben het nog steeds niet onder de knie namelijk. Maar deze les ging het eigenlijk wel erg goed. Bijna iedereen kon het ---> waarschijnlijk omdat er mensen naar ons aan het kijken waren ;-)

We kregen ook een opdracht dat er twee mensen op het toneel moesten gaan staan en de derde persoon (de kunstenaar) moest hen in een pose zetten. Als de "kunstenaar" tevreden was, mocht hij weer gaan zitten. De twee mensen begonnen met improviseren, beginnend vanuit hun pose. Dat bracht hele leuke dingen op. We hebben dit twee keer gedaan.
En daarna begonnen we aan onze personages te werken. Dit deden we vanuit de zeven Hoofdzondes. Iedereen had een andere zonde, die je dan moest uit gaan werken. Als je klaar was met je personage ging je er mee spelen en uitvinden hoe jouw personage zou praten en lopen.
Toen kregen we er een opdracht over. Eén iemand moest blijven staan op het toneel. Zij gaf een feestje en verwelkomde de gasten die een voor een binnen druppelde. Dit allemaal in ieders personage.

De laatste opdracht was dat er 4 mensen in een soort wachtkamer zaten met allemaal een afwijking, die van heel klein, héél groot werd. En als je het echt niet meer hield, bijvoorbeeld dat als je een tik aan je voet had en je hele voet vloog alle kanten op, dan mocht je weglopen, een "onzichtbare" kamer ingaan en je helemaal laten gaan zeg maar.
De sfeer met elkaar was erg goed en we konden ook wel goed samenwerken en de ideeën waren leuk. Ik vond het een erg leuke les, maar aan de andere kant vond ik het ook wel erg jammer dat het de laatste les van Marvin was, want hij gaf goed en leuk les. Hij heeft ons zeker wel wat geleerd. Mij in ieder geval wel.

Auditie voor de miniopleiding
door Vincent Visser

Nadat ik de voorstelling ‘Gelijk’ van het NEST had gezien, was ik erg nieuwsgierig geworden naar deze jongerengroep van het MUZtheater. In NEST zaten een paar klasgenoten van mij. Ze vertelden me dat ze bij NEST nog mensen zochten en dat er daarom audities waren. Eigenlijk was ik te laat, de inschrijvingen waren al gestopt, maar door mijn enthousiaste aanmelding werd ik toch nog ingeschreven.

Het enige wat je voor de audities moest voorbereiden was een tekstje.
We waren met z’n achten. Er waren 3 jongens en 5 meisjes. De auditie bestond uit 2 delen. In het eerste deel kregen we een les van Marvin, zodat Marianne en Colla de ruimte kregen om een indruk van je te krijgen. De oefeningen die we van Marvin kregen waren erg leuk. Hij legde vooral de nadruk op improvisatie. In het tweede gedeelte moesten we ons tekstje voordragen. Iedereen had zeer uitlopende tekstjes. Van het weerbericht, tot serieuze gedichten. Als je je tekstje had voorgedragen, kreeg je daarna een opdracht die met het tekstje te maken had. Zo kregen de tekstjes opeens een hele andere betekenis. Dit was erg grappig om te zien.

Nadat we klaar waren, vroeg iemand hoeveel mensen er uiteindelijk door konden gaan. Er waren op de audities twee groepen geweest. Eentje van 5 mensen en eentje van 8 mensen. Van deze 13 mensen gingen er maar 4 door. Het was dus een zware selectie. Je zou aan het eind van de week bericht krijgen. Een paar dagen na de audities kreeg ik een brief met de kop: “Hallo aanstormend talent!’. Ik was erg blij. Ik was door!

Aan het begin van de eerste les ging iedereen zich voorstellen. Iedereen was erg aardig. We kregen weer les van Marvin. Het viel me op dat de sfeer bij deze groep anders was dan bij de audities. De sfeer was veel minder gespannen. Dat werkte een stuk prettiger.
Ik ben blij dat ik bij deze groep hoor. Ik kan via het MUZtheater veel ervaring opdoen, die ik later weer voor andere dingen kan gebruiken.

Van auditie tot produktie
door Vera van der Kooij (seizoen 2002-2003)

Oh spannend!!! Auditie-les…
Als voorbereiding op de auditie-les moeten we een tekstje uit ons hoofd leren. Je mag zelf iets verzinnen, bijvoorbeeld een stukje uit het nieuws, of een stukje Shakespeare.
Iedereen zit er een beetje stilletjes bij, totdat het eigenlijk wel heel lollig begint te worden. We moeten soldaatje spelen! We worden giechelig, maar dat kan natuurlijk niet bij soldaten, we moeten salueren en schreeuwen naar de andere kant van de zaal! Aan het eind van de les presenteert iedereen een klein tekstje, de zenuwen zijn nu zo goed als verdwenen. We krijgen de opdracht het tekstje te presenteren op een andere manier: bijvoorbeeld als een grap, of alsof je ondertussen verandert in een varkentje. Jammer genoeg is de les al snel voorbij. We krijgen nog bericht of je in de theatergroep zit of niet. En, zit je er niet bij, deze les was al een ervaring op zich!

Ik ben bij mijn vriendin, plotseling gaat de telefoon; het is Samantha. Zij heeft bericht ontvangen van het MUZtheater, ze is gekozen voor de theatergroep. We stormen de trap af, ‘maaaaaaaaaammmm, waar ligt de post!’ gilt Susanne. En ja hoor, Susanne zit ook in de groep! We pakken onze fiets en snellen naar mijn huis, waaaaaarrrrrrrrr is die post!!!! Ik moet moeite doen om vóórzichtig de brief open te maken. Gelukkig!! Bovenaan de brief staat: ‘Welkom aanstormend talent!’ Susanne en ik rennen rondjes van geluk, totdat mijn hond er duizelig van wordt.

De eerste kennismaking met de andere leden van de groep komt eraan. We vallen uit elkaar in twee groepen, doordat we nog verlegen zijn en gaan zitten bij de mensen die we kennen. Voorzichtig gluren we naar de andere kant van de tafel, waar de nog ‘onbekenden’ zitten.
Na een paar lessen, wordt het echt gezellig. De ‘onbekenden’ blijken echt wel oké! De improvisatie-oefeningen zorgen voor een hoop lol. Zeker als we moeten doen alsof we in een lift staan waar iemand een scheet heeft gelaten. We doen veel concentratie oefeningen, zoals voorstellen dat je op een strand ligt, en het zand tussen je tenen voelt kriebelen. Het is belangrijk om duidelijk over te brengen wat je speelt/ bent. Als iemand doet alsof hij/zij op de trein staat te wachten, moet het niet lijken alsof diegene in een disco staat te dansen.

We gaan nu ideeën opdoen voor onze voorstelling. We bekijken de video ‘Heavenly Creatures’. Deze gebruiken we als basis voor de voorstelling. Iedereen bedenkt iets voor in het stuk.
Uiteindelijk ligt het voor ons; het script! Het is leuk om te lezen wie wat moet zeggen, het wordt nu echt serieus. We oefenen veel: alle tekst, en de ‘mise-en-scene’ (beweging van spelers over het podium)
Binnenkort moeten we al opvoeren, dus het moet er in gebakken zitten!

De voorstelling is in de kleine zaal van het Zaantheater, als het Cultuurmarkt is. Voor mij is het even schrikken. Ik had me mentaal niet goed voorbereid; er waren écht veel mensen. Maar toen de verbazing eenmaal weg was, ging het héél erg goed. Het is / was supergaaf! De eerste voorstelling ging volgens ons het beste, we gooiden er zoveel mogelijk energie in. En voor één dag waren we een beetje beroemd! We kregen ontzettend veel complimenten over het stuk, en over ons spel. Het was een dag om nóóit te vergeten!