Een voorstelling met een hoog klootzakgehalte

Ik ontmoet haar op een oesterfeestje. Ze staat mooi te wezen. Ik pak een oester en krik hem open. Loop naar haar toe en lach. Kijk naar mij. Let op, als je iets wilt leren. Nee, niets zeggen. Gewoon lachen. Laat het duren.
‘Ja?’ zegt ze. Het is er zo een. De makkelijkste soort. Knippert koket.
Ik glimlach haar omver. ‘Lust je oesters?’
Natuurlijk zegt ze nee, het marmotje. Vinnige tiepje.
‘Ik ook niet.’ Zo simpel. En blijven lachen. Niet lachen alsof de wereld in brand staat maar gewoon glimmen. Glimmen.
‘Duur spul, dat wel.’ Ik doe de onhandige-Jantje-routine. Dan gaan ze happen. Vrouwen willen ook graag slimmer zijn. Zeker.
‘Jij zal het weten,’ zegt ze. Maar ze lacht wel en ze weet zelf niet waarom. Ze strijkt een haarlok achter haar oor.
‘Weet je,’ zeg ik. Pak haar hand, vouw de oester erin. ‘Tussen ons drieën...’
Mijn aanraking heeft haar verbaasd. Kijk in haar ogen. Ze hangt aan mijn lippen. Ieder woord is een waarheid. ‘Ben jij de delicatesse.’

Zijn vrienden noemen hem Casanova, zelf noemt hij zich LB, want zo heet hij. LB heeft weinig talenten. Wel kan hij rappen en praten. Praten alsof er parels uit zijn mond vallen. Praten over sterren, over dromen, over mensen die hij mag. Als LB je mag, is dat iets bijzonders. Hij ziet je voor wie je bent, al weet je dat zelf niet eens, en hij heeft precies hetzelfde sterrenbeeld als jij, wie je ook bent. Van Tweelingen tot Maagd, hij heeft ze allemaal gehad. Aanbeden door zijn lelijke vriend Barry, gelooft LB niet in God of in Allah, maar wel in blondines en brunettes. Als hij je trakteert op een naamketting ben je verkocht.

Première: 16 oktober 2008 in het Zaantheater

Tekst Bernard Wesseling
Regie Annemieke Delis
Spel Frank Derijcke, Klemens Paijn
Decor & Kostuums Marjan van Herpen
Muziek Jan-Willem van Kruyssen, Jan van Rijnsoever
Lichtontwerp  Arjen van der Zant
Techniek  Jan van Rijnsoever
Regie-Assistentie  Malou Mosch
Productie  Marieke Plantinga