|
genomineerd voor de Toneel Publieksprijs 1999
… Regisseur Allan Zipson heeft met zijn spelers een onthutsende productie gemaakt, overtuigend en met verve gespeeld. De noodzaak om dit op het toneel te zetten spat ervan af … (De Volkskrant)
… De spanning is om te snijden … (NRC Handelsblad)
… Een genot om naar te kijken … (Algemeen Dagblad)
… De prestatie in deze voorstelling slaat alles … (De Telegraaf)
… De confrontatie in het grauwe ochtendgloren is een adembenemende apotheose… (De Groene Amsterdammer)
Danny en Roberta, twee contactgestoorde figuren, staan aan de zelfkant van het leven. Beiden zitten in zichzelf opgesloten met onopgeloste problemen die zij niet kunnen verwerken omdat zij niet in staat zijn erover te spreken. Roberta, dochter van Italiaanse immigranten, is met haar geloof haar milieu kwijtgeraakt en Danny is een woesteling, die alleen door vechten en schreeuwen zijn doodsangst kan bezweren. Op een avond treffen ze elkaar op de rand van de wanhoop in een café. Ze gaan elkaar verbaal en fysiek te lijf en brengen uit pure nood de nacht met elkaar door. Geleidelijk aan breken ze door elkaars pantser heen.
Tekst John Patrick Shanley Vertaling Sue Hillier-Smith Regie Allan Zipson Spel Theo Fransz, Colla Marsman Muziek Jan-Willem van Kruyssen, Jan van Rijnsoever Decor & kostuums Arien de Vries Lichtontwerp Herman Peerdeman Techniek Jan van Rijnsoever
De Amerikaanse auteur John Patrick Shanley, geboren in de New Yorkse wijk 'the Bronx', schreef in 1983 zijn vijfde toneelstuk 'Danny and the deep blue sea'. In februari 1984 werd het voor het eerst opgevoerd in Louisville en oogstte een paar maanden later succes op off-Broadway. Shanley schreef voor in het script: "Dit stuk draag ik op aan iedereen in the Bronx die me sloeg of me kuste en aan iedereen die ik sloeg of kuste."
|