WEEK 37

vrijdag 15 september: try-out Hogeland College (Warffum)
Na een goede nacht rust in een hotel belachelijk ver buiten Groningen (en naast de lokale afwerkplek…) speelde ik mijn allereerste try-out op locatie. Op de kleding na (de trainingsbroek was niet aan te krijgen!) ging de voorstelling goed. De leerlingen vonden het een leuke, spontane voorstelling.

WEEK 38

maandag 18 september: try-out Zaantheater (Zaandam) op de Jongerentheaterdag van Fluxus
Slechte voorstelling: te traag en te serieus. Ik had moeite met de zaal: het brede toneel zorgde ervoor dat ik de monitoren niet kon horen. De slechte akoestiek werkte ook niet echt mee (bonk bonk bonk). We (Jan, de geluidstechnicus, die dit keer op het toneel zit, en ik) zijn het ook nog niet gewend om op maandagmorgen vroeg 'leuk' te doen. Zullen we toch aan moeten wennen… Ondanks dit alles vonden de leerlingen het gelukkig geen slechte voorstelling.

woensdag 20 september, try-out Speeltheater (Edam) voor het Atlas College
Een lekkere dag, 's middags een foto-shoot en 's avonds een voorstelling (try-out). Edam is een saai dorp met vieze kip saté, maar het Speeltheater is een lief theatertje met gastvrije mensen. De voorstelling ging goed en het publiek was zeer uitbundig na afloop. Lies (de productieleidster) heeft me erg verwend met het halen van drankjes en het masseren van mijn kuiten na de foto-shoot.

vrijdag 22 september, try-out De Cirkel (Heemskerk)
Buiten op straat lopen alleen maar verstandelijk gehandicapten die mij graag willen omhelzen (voor wie het niet weet: De Cirkel ligt temidden van een terrein waar zelfzorgwoningen voor verstandelijk gehandicapten staan). Kleffe patat, saté en andere vette dingen drijven tijdens het opbouwen op mijn maagzuur. De zaal heeft een hele vervelende akoestiek en schept een afstand tussen mij en het publiek (waarvan het merendeel scholieren). Degene die heeft verzonnen dat de enige toegang tot de kleedkamers-op-twee-hoog (!) een wenteltrap met een diameter van 1,80 meter moest worden, uitgevoerd in geperforeerd staal in de kleur paars met zwarte noppen, verdient een levenslange schorsing uit het gilde van architecten…. De voorstelling was een beetje een rommeltje, maar het publiek was toch erg enthousiast: we werden tot 3x toe teruggeroepen bij het applaus. Leuk nagesprek gehad met een klein groepje bezoekers.

WEEK 39

maandag 25 september; try-out het MUZtheater (Zaandam)
Wat een ellende, alles weer die trappen opsjouwen. Het wordt hoog tijd voor een lift! Deze try-out was speciaal georganiseerd voor onze Theaterambassadeurs (circa 20 jongeren van verschillende scholen in Zaanstad) en wat (CKV-)docenten. Voorstelling ging matig, weinig reacties tijdens de voorstelling en veel geluidsoverlast van de straat.

dinsdag 26 september; try-out het MUZtheater (Zaandam)
Alweer een besloten try-out, dit keer speciaal voor zo'n 25 studenten van de Kleinkunst Akademie in Amsterdam. Ondanks de storende straatgeluiden (dit keer was het voor de afwisseling een loeiend auto-alarm!) een erg goede voorstelling gespeeld. De extra repetitie voorafgaand aan de voorstelling leverde duidelijk resultaat op. Enthousiaste reacties, leuk nagesprek. Inmiddels zien we de première wel met vertrouwen tegemoet…

woensdag 27 september; try-out De Kampanje (Den Helder) op de Jongerentheaterdag van SCKV Triade
Hectische start: de organisatie kwam lichtelijk verhit de kleedkamer binnenrennen. De groep die vóór ons zou spelen was niet op komen dagen, dus er liepen nu zo'n 200 scholieren doelloos in het gebouw rond. Of we alsjeblieft een uur eerder konden beginnen?Met wat kunst- en vliegwerk is dat uiteindelijk drie kwartier geworden. Dit maakte het extra spannend: plotseling hadden we haast en dat was goed voor de adrenaline. De zaal was zeer rumoerig en provocerend in het begin (wat niet zo vreemd is als je bedenkt dat ze al vier voorstellingen 'achter de rug hadden'). Maar al gauw kregen we ze mee en raakten ze geboeid. Precies de reacties die we willen hebben: van hard lachen tot muisstille concentratie en een vol applaus na het nummer 'Neem me mee'. Oh, enne: we kregen kleedkamerbezoek! Handtekeningen uitdelen en samen met wat dames in een innige omhelzing op de foto. Heheheh…

vrijdag 29 september, try-out Jeugdtheater De Krakeling (Amsterdam)
Fijne plek om te spelen en op zich een prima generale, maar nog wel wat aan de voorzichtige kant. Dit kan nog veel brutaler! Leuk nagesprek met enthousiaste leerlingen van Jeugdtheaterschool. En nu de première nog...

Zaterdag 30 september, première De Krakeling (Amsterdam)
Opmerking van de redactie: In één woord: GEWELDIG!!! Hugo is van de weeromstuit helemaal vergeten zijn dagboek bij te houden, wat wij hem natuurlijk subiet vergeven na zo'n mooie voorstelling. Dit is in ieder geval wat regisseur Theo Fransz er van vond: "Fantastisch, Hugo en Jan waren zeer geconcentreerd en cool. De voorstelling was anders dan anders, maar heel goed op het publiek gesneden. Genoten! Heerlijk! Heerlijk! Jullie zijn kanjers! Ga alsjeblieft zo door, ik wens jullie een fantastische tour!"

WEEK 40

Maandag 2 oktober; Schouwburg Het Park (Hoorn)
Hoe verzinnen ze 't: in de foyer(!) van een schouwburg een voorstelling spelen op een spekgladde vloer, en dat op maandagochtend om 11.00 uur. De technicus van het theater was erg vriendelijk en de schouwburg was bomvol met leerlingen van verschillende scholen, die in het kader van een Jongerentheaterdag van SKV West-Friesland de hele dag allerlei voorstellingen gingen bekijken. De voorstelling ging goed, hoewel het publiek (begrijpelijkerwijs) nog niet helemaal wakker was. En 12 jaar is toch wel erg jong! Het handjevol oudere pubers had het erg naar hun zin, terwijl de 'jonkies' soms verbaasd om zich heen aan het kijken waren. Een grijze vrouw met bril (die ik volgens mij al eerder had gezien in het publiek bij een andere voorstelling?) keek mij aan alsof ze me wou vermoorden. Niet iedereen ziet er denk ik de humor in van lekker puberaal zijn op het toneel...

Donderdag 5 oktober, De Groene Engel (Oss)
Mooi gebouw, jammer van die granieten(!) vloer(!). De technische uitvoering was uitermate bijzonder dit keer. Volgens de technicus van de zaal had 'iemand' tijdens diner-time aan de knoppen van de lichttafel gezeten, met als gevolg een zeer verrassende start van de co-show. We begonnen in het halfdonker, vervolgens ging er een gedeelte van het frontlicht aan, en weer uit, een stroboscoop begon een paar minuten lang hevig te flitsen, weer een frontgedeelte aan, weer uit, tegenlicht aan, en uit en toen pas lukte het om een wat stabieler licht te creëren…. Helaas hadden we maar 40 man/vrouw publiek, maar die waren wel allemaal erg geboeid en enthousiast. Naar eigen zeggen zijn de Ossenaren niet zo spontaan, dus men was zelf lichtelijk verbaasd dat er toch behoorlijk uitbundig werd gelachen.

Vrijdag 6 oktober, Provinciehuis Noord-Holland (Haarlem)
Deze voorstelling werd gespeeld in het kader van de opening van de tentoonstelling "Achter De Schermen". De omstandigheden waren verre van ideaal: in een ruimte die daar absoluut niet geschikt voor is, speelden we een voorstelling voor een publiek van officiële genodigden, waarvan er één een baby mee had genomen, die tijdens de hele voorstelling de nodige decibellen de zaal in slingerde…. (dank je Wijnand!). Wat een pokkedag! Gelukkig zat vooraan ook nog een groepje scholieren, die zich geloof ik wel vermaakten.

WEEK 41

Maandag 9 oktober, Dollard College (Woldendorp)
Op zich kan zo'n joekel van een sporthal (in drieën gedeeld) prima als speelplek dienen, alhoewel de akoestiek natuurlijk rampzalig is. Maar je speelt nou eenmaal op scholen, dus daar moeten we mee leren leven. Ronduit ongemakkelijk wordt het echter als in het naastgelegen deel, gescheiden door een plastic vouwwandje, de gymnastieklessen onverdroten doorgaan. Uiteraard begon dit immense kabaal pas nadat wij gestart waren met de voorstelling. Maar goed, tot zover de omstandigheden. Nu de voorstelling. Wat er aan de hand was weet ik niet, maar het leek wel of we een andere taal spraken. Geen enkele reactie vanuit de zaal; voor mijn gevoel had ik evengoed de krant kunnen voorlezen, het ontging ze volledig. Vreemde ervaring…

Dinsdag 10 oktober, Dollard College (Winschoten)
Een herhaling van gisteren. Ze begrepen niet dat het begonnen was, ze begrepen niet dat het afgelopen was, ze begrepen niet waar het over ging, ze begrepen niet wat we kwamen doen. De tweede voorstelling 's middags was iets beter, maar we houden ons hart vast voor de rest van dit Groningen-tourtje…

Woensdag 11 oktober, Dollard College (Oude Pekela)
Pfff! Na de afgelopen twee dagen was dit een verademing, eindelijk wat normale reacties! Misschien ook omdat de leerlingen hier wat ouder waren? Ook zeer behulpzame, gemotiveerde, hartelijke mensen op de school. Alles was prima geregeld.

Donderdag 12 oktober, Dollard College (Scheemda)
Rampzalig, déjà vu in het kwadraat van maandag en dinsdag. Het is misschien raar: ik kom ook uit Groningen. Maar Woldendorp, Winschoten, Oude Pekela en Scheemda is toch hele andere koek! Deze tournee in het hoge Noorden is een leerzaam experiment gebleken. Niet alleen de leerlingen, maar ook de docenten wisten niet goed wat ze met ons aan moesten. Poep, pies, neuken en in mijn onderbroek staan waren zonder uitzondering steeds het hoogtepunt van de voorstelling. Na dit hilarische(?) hoogtepunt is de concentratie natuurlijk totaal verdwenen en is ieder contact met de zaal onmogelijk. En als je iets fantasierijks probeert gaat het helemaal goed mis. "Er zitten teveel moeilijke woorden in", zei een docent. Te veel moeilijke woorden !?!?!? Twee om precies te zijn! Het kan toch niet waar zijn dat boven de stad Groningen de woordenschat van middelbare scholieren gemiddeld niet groter is dan die van een kind van 5? In dat geval moeten we maar eens een brief schrijven naar het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen: "HELP!! er is ontwikkelingshulp nodig in eigen land." Giro 555: help Scheemda het nieuwe millennium in. Ik weet dat mensen uit het westen van Nederland vaak grappen maken over 'de boeren' in het Noorden en het is echt niet mijn favoriete hobby om mensen te beledigen. Dit relaas is ook niet bedoeld als gemakkelijk excuus om te zeggen dat onze voorstelling goed is en zij dom. Het is alleen dat ik met oprechte, grote verbazing de ongeorganiseerde taferelen en het algehele onbegrip van de afgelopen dagen écht niet thuis kan brengen in het onderwijs. Sorry…..

WEEK 42

Maandag 16 oktober, Martinus College (Grootebroek)
Leuke, behulpzame en enthousiaste school. Enige minpuntje: we konden niet soundchecken omdat de leerlingen veel te vroeg de zaal (aula) binnen kwamen stormen, niet meer weg wilden en zich dus een half uur zaten te vervelen. Toch wel lekker gespeeld.

Dinsdag 17 oktober, Concordia (Enschede)
Vandaag twee voorstellingen: 's middags voor scholieren en 's avonds voor 'gewoon' publiek. Leuke, sfeervolle zaal! Een soort mini-schouwburgje, inclusief twee balkons. Bij aankomst stond ons alleen een verrassing te wachten: de laad- & losingang zit in een steegje met de deur op 1,5 meter hoogte. We stonden dus voor de uitdaging hoe onze flightcases van 70/80 kilo omhoog te krijgen. Na veel manoeuvreren konden we de vrachtwagen toch in zo'n hoek zetten dat de laadplank schuin uitgelegd kon worden. De middagvoorstelling ging goed, afgezien van een korte onderbreking om een wel zeer vervelend knaapje even tot de orde te roepen. 's Avonds helaas maar 16 toeschouwers, maar dat schijnt daar bij toneelvoorstellingen vrij normaal te zijn. Gelukkig weerhoudt het ze er niet van om toch zulke voorstellingen te programmeren. De avondvoorstelling barstte van de energie en ging erg goed. Technische problemen met gekraak en geplop in de microfoon zorgde voor een extra vleugje adrenaline.

Donderdag 19 oktober, De Krakeling (Amsterdam)
Een besloten voorstelling voor een groepje van 30 brugklasleerlingen die via de Jeugdtheaterschool Zuid-Holland aan een theaterproject meededen. Het was moeilijk spelen vanwege de rumoerige zaal. De kinderen gingen over ieder detail onderling uitgebreid overleggen en waren slecht stil te krijgen. Toch vonden ze het geloof ik erg leuk.

WEEK 43

Vakantie!!!

WEEK 44

Dinsdag 31 oktober GSG Schagen (Schagen)
Helemaal bijgetankt van de vakantie naar de kop van Noord-Holland voor de eerste in een reeks van 7 voorstellingen in Schagen. We stonden in een leuke aula met een halfrond toneel. Men deed alles om het ons naar de zin te maken en was erg aardig. Jammer dat er toch een paar zeer storende factoren waren: de zaal was niet vrij beschikbaar voor ons wat betekende dat de aula continue bomvol zat met kinderen. Niet alleen is dit vervelend tijdens het opbouwen (herrie, nieuwsgierige types), een soundcheck is dan ook onmogelijk, laat staan opwarmen (na 10 dagen niet spelen!). Voeg daarbij een oorverdovend harde bel die twee maal tijdens de voorstelling langs kwam (en gaat komen de komende dagen, want hij kan/mag niet af worden gezet) en je hebt niet echt de meest ideale omstandigheden om de voorstelling goed neer te kunnen zetten. De aula heeft bovendien een galerij bovenlangs waar regelmatig docenten en leerlingen heen een weer liepen tijdens de voorstelling. Een docente deed pogingen om in ieder geval de leerlingen tegen te houden (heen en weer rennend tussen de verschillende deuren) maar een rustige ambiance leverde het natuurlijk niet op. De voorstelling was wat 'waterig': timingsfoutjes, een paar versprekingen, een rookmachine die nog op vakantie bleek. Jan kan dat voor de voorstelling niet checken omdat dat ding na activering een uur lang ongecontroleerd rookpufjes blijft hoesten… Een uitgedroogd kurkje bleek de oorzaak. We hadden wel een hoop lol, want op Jan's eerste headbang sprongen spontaan de knopen van zijn keurig gestoomde jasje. Oeps, toch een pondje te veel gegeten vorige week... Het publiek reageerde heel goed: stil en aandachtig, regelmatig spontaan gelach, gegrinnik en een beleefd applausje.

WEEK 45

Dinsdag 7 november, Scagon Theater (Schagen)
Prachtig, sfeervol theatertje (voormalig schooltje), dat geheel door vriendelijke en behulpzame vrijwilligers en zonder enige subsidie wordt gedraaid. Prima akoestiek ook. Helaas konden wij het publiek (leerlingen van het Clusius College) ook erg goed horen… Vooral bij de ochtendvoorstelling waren ze erg luidruchtig; op iedere actie op het toneel kwam een verbale reactie uit de zaal. Na mijn verzoek of het misschien ietsje rustiger kon, moest de Flinkste-Jongen-Van-De-Klas daar natuurlijk nòg weer een 'grappige' opmerking overheen maken. Het ventje (1.80m!) mocht vertrekken. Naderhand hoorden we dat hij zijn actie betreurde. De stop hielp wel wat maar ze bleven behoorlijk luidruchtig, waar de docenten vrijwel niets aan deden. 's Middags was iets beter. Ondanks alle kabaal had ik wel de indruk dat de leerlingen het leuk vonden, ze waren alleen ongemanierd. Na afloop kwam niemand naar ons toe, ook geen docent. Wonderlijk, en wat een schril contrast met vorige week op het GSG!

Woensdag 8 november, Olympus College (Arnhem)
Het was een zware dag. Wederom tijdens de ochtendvoorstelling in het begin moeten stoppen omdat het publiek tè luidruchtig was. Gelukkig hielp dat en de rest van de voorstelling waren de leerlingen rustig en enthousiast. 's Middags ging beter. Alleen hadden we veel last van een cola-automaat die een herrie maakte als een turbine. Ondanks dat het ding diverse malen was uitgezet kregen de leerlingen het toch voor elkaar om die helse machine steeds weer aan te zetten. Aan het eind van de dag met een onverklaarbaar katerig gevoel de bus ingestapt. Algehele vermoeidheid? Twee dagen achter elkaar twee voorstellingen per dag is ook wel errug zwaar!

Donderdag 9 november, Damiate College (Haarlem)
Eerst dacht ik dat Talitha, de playmate van de playboy van november dit jaar die al sinds begin oktober bij ons in de MUZbus ligt, mij de slapeloze nachten bezorgde. Echter, niet door haar werd ik zwetend wakker, maar door die vervelende pubers die al met hun Nintendo zitten te piepen voordat je überhaupt begonnen bent! Dus voordat ik mijn vriendin ga slaan, met mijn poezen ga gooien of een jeugdtheatergezelschap ga beginnen in Epe, schrijf ik de wanhoop van mij af. CKV voor puistige pubers, maar waarom?! Waaaaaaaaaaaaarom??!! Zo het gaat al weer wat beter met me. En dan nu een paar pubermoppen. Hoeveel pubers kunnen er in een vuilnisbak? Niet genoeg. Wat is een puber met humor? Een bijzonder exemplaar. Zo, dit lucht echt op! Ik weet niet of dit cultureel en pedagogisch verantwoord is, maar het voelt wel lekker. Jullie voelen 'm al aankomen: vandaag was het absolute dieptepunt van een - om het zachtjes uit te drukken -frustrerende week. Binnen 60 seconden na aanvang de eerste stop om het publiek tot enige rust te manen, na een paar minuten werd de eerste etter eruit gezet en vijf minuten voor het eind begon iemand hard te klappen, die er op zijn beurt ook weer uit werd uitgegooid. Ik denk dat ik dit niet langer meer vol hou. Leuk idee hoor, dames en heren politici: CKV voor het VMBO. Maar zij staan verdomme niet om 6:30 uur op en komen niet 's avonds laat totaal gebroken en gefrustreerd thuis. Het is onmogelijk om tegen zo'n muur van onbegrip en lawaai op te moeten spelen! Ik ben acteur en het is niet mijn taak om dit gespuis op te voeden!!! Afijn, eerst maar eens een weekendje uitrusten en dan gaan we met frisse moed de volgende week weer in…

Woensdag 11 november, GSG Schagen (Schagen)
Vandaag twee voorstellingen, één om 10.45 en één om 13.30 uur. Los van de praktische problemen zoals gisteren gemeld (die %$#@! bel) gaat alles naar wens. Klein minpuntje is dat onze kleedkamer bij aankomst geconfisqueerd bleek door de sectie gymnastiek, hij hing vol met vieze stinkende zwetende leerlingenkleertjes. BAH!!! Gelukkig was een conciërge bereid de kleine smeerpoetsen de les te lezen en de ruimte weer vrij voor ons te maken. De voorstelling ging op topniveau, het spatte er vanaf, en het publiek was erg enthousiast. We beginnen ons al aardig thuis te voelen hier in Schagen!

Donderdag 12 november, GSG Schagen (Schagen)
Weer twee vandaag. 's Morgens werden we getrakteerd op een wel zeer spontaan stukje publieksparticipatie: mijn kreunscène werd wel heel waarheidsgetrouw toen een scholiere mij haar been leende. Tussen mijn benen wel te verstaan! Gelukkig deed ze het subtiel waardoor de schade binnen de perken bleef en de voorstelling kon worden uitgespeeld. Sommige dames laten zich de kaas niet van het brood snoepen! 's Middags microfoonproblemen: het gekraak en geplop was er plotseling weer. Wonderlijk en irritant! Jan heeft hem na afloop gecheckt en toen was alles weer natuurlijk weer OK. Damn… Desondanks hadden de leerlingen en docenten naar hun zeggen genoten.

Vrijdag 13 november, GSG Schagen (Schagen)
De laatste twee uit de serie. We zijn inmiddels Bekende Schoolgezichten geworden: leerlingen spreken ons aan in de gangen en stellen ons vragen over toneel en de voorstelling. Leuk! De ochtendvoorstelling was wat stroef en kwam niet echt uit de verf. 's Middags was het publiek wat ouder dan bij alle voorgaande voorstellingen. Sommigen hadden er echt geen zin in en lieten dat blijken. De rest vond het wèl leuk en genoot alhoewel ze wat minder reageerden dan de 'jonkies'. We hebben nog even nagepraat met een aantal docenten, wat heel gezellig was. Ze hebben heel veel verzoeken gehad van leerlingen uit andere klassen die ook nog graag naar de voorstelling hadden willen komen. Onze aanwezigheid was als een lopend vuurtje de school rondgegaan (3000 leerlingen!). Helaas was dat logistiek niet haalbaar. Ik wil graag de gehele schoolorganisatie complimenteren. Zelden maak je het mee dat iedereen (maar dan ook iedereen!), van contactpersoon tot conciërge, meewerkt en bereid is om zijn/haar eigen activiteiten aan te passen. We werden echt heel gastvrij behandeld door docenten èn leerlingen. Hulde aan een enorm grote school die er ondanks haar grootte toch in slaagt om een prima sfeer te creëren. Leuke mensen, jammer van de wat moeizame start op dinsdag maar het zij ze vergeven, het was blijkbaar overmacht.

WEEK 46

Maandag 13 november, Stanislas College (Delft)
Zondag overnacht in een prima hotel, want we moesten de eerste voorstelling al om 11.00 spelen, wat tegenwoordig qua reizen (files!) en opbouwtijd niet meer haalbaar is, tenzij je favoriete hobby midden in de nacht opstaan is. Prima school, aardige mensen die goed voor ons zorgden en de verbouwingsoverlast in de aula (waar de Wiseguys vorig jaar amper doorheen konden spelen) een beetje binnen de perken probeerden te houden. Vreemd genoeg nauwelijks last gehad van de drilboren(!!!) in de hal naast ons. We kregen een wel heel bijzondere kleedkamer toegewezen: de bezemkast (letterlijk). Na de traumatische ervaringen van vorige week, een tikkeltje gespannen aan de voorstelling begonnen. Dit bleek niet nodig, op een bel en een paar leerlingen die zich zonodig dwars door de voorstelling heen moesten verplaatsen om naar een andere les te gaan na, was deze school een verademing. Het publiek reageerde geweldig en moest voortdurend uitbundig lachen. Men zat te smullen! Ook na afloop werden we door veel leerlingen gefeliciteerd en vroegen ze of ze ons de hand mochten schudden(?). "Mooi gespeeld meneer!". Leuke dag, konden we wel gebruiken. Op naar Groningen!

Dinsdag 14 november, Grand Theatre (Groningen)
Vandaag en morgen spelen op het Jonge Harten Festival. Afgezien van wat laad- en losbarrières (voor het gebouw op de stoep tussen de winkelende mensen uit- en inladen, geen parkeerruimte bij het theater, dus terug naar het 9 km verderop liggende hotel, daar de vrachtwagen gedumpt en met de taxi terug naar het theater) was het erg leuk. Na al die scholen was het bijna schrikken van zulk braaf publiek. 3x teruggeroepen! Een recensent(?) zat op de eerste rij totaal afgezonderd van de rest met een groot notitieboek en een strak gezicht mij zeer nauwlettend in de gaten te houden… Benieuwd wat die gaat schrijven!

Woensdag 15 november, Grand Theatre (Groningen)
Vanochtend maar weer met een taxi naar het theater (een uur gewacht op die $#@! taxi). Goede voorstelling, muisstil publiek (op een klein groepje op de achterste rij na) en hele enthousiaste reacties. Minder is dat ik flink begin te snotteren en het angstige voorgevoel heb dat er een stevige verkoudheid/griep aan zit te komen…

Donderdag 16 november, Sint Vitus College (Bussum)
Prima school (een oude vertrouwde klant van het MUZ), alles goed voorbereid, gemotiveerde en hartelijke mensen. We stonden in de 'recreatieruimte' (een soort clubhuis/kantine/honk). Eigenlijk te klein maar daardoor wel heel knus. Ondanks de zware griep twee hele leuke voorstellingen gespeeld. De eerste was een wel hele snelle versie; dat gaat ten koste van het verhaal. De tweede was beter in balans. Een klein verrassingsmoment was dat ik dit keer de ketchup volop in mijn ogen wist te spuiten, waardoor ik een paar minuten volkomen blind op het toneel stond… Na afloop nog staan napraten met een paar oudere leerlingen uit de vierde klas die op eigen verzoek ook naar de voorstelling waren gekomen. Ze waren erg onder de indruk. Leuk, heel leuk om zoveel enthousiasme tegen te komen. Ook de docenten waren laaiend enthousiast, dus we hebben ons heerlijk in waardering gewenteld… Nu wil Co lekker slapen (mijn stem heeft het begeven). Tot snel!

WEEK 47

Dinsdag 21 november, Atlas College loc. Copernicus (Hoorn)
Co was nog steeds een beetje ziek en dat was ook wel te merken. En natuurlijk was de Theo (de regisseur) er ook weer bij. Zal je net zien… Als je niet lekker speelt omdat je geen adem meer kunt halen van de liters snot die zich in alle holtes van je hoofd ophopen: juist dan komt de regisseur kijken. De eerste voorstelling ging wel redelijk. Het was even spannend of de airco wel op tijd uitging, de zoemer uitstond en de bouwvakkers op het dak hun werkzaamheden bereid waren te stoppen, maar dat alles lukte wonderwel. De tweede was een beetje vermoeiend: het publiek was jong en ongeduldig. Maar al met al het was weer een top dag. De docenten vonden het prachtig. Nu gaat Co maar weer slapen en dromen over alle lekkere dames op het MUZkantoor.

Woensdag 22 november, SG Tabor loc. Werenfridus (Hoorn)
Hallo! Co was weer op dreef vandaag. Het blijft natuurlijk moeilijk spelen voor pubers die groter zijn dan jij… En er alles aan doen om vooral niet om jou te lachen. Maar dat mag de pret niet drukken, vooral als ze dit niet volhouden! Voor de rest ging de voorstelling wel goed; het kost alleen héél veel energie zo'n zaal vol jongeren. En kort na aanvang begon iemand in een aangrenzende ruimte op een drumstel te hengsten, maar dat duurde gelukkig maar(?!) een kwartier…Oh, en het leuke was dat de bus ineens overvol zat met mensen: de vriendin van Jan en een zus van zijn vriendin en natuurlijk onze zwanenmeer-dansende Lies. Even voor de lezers: Lies is de productieleidster van kantoor. Maar niet zomaar een productieleidster. Nee, het is Lies! Lies, het kleine, vrolijke maar toch pittige vrouwtje waar het hele MUZtheater plat voor gaat en eigenlijk ook een beetje bang voor is. Nou, die Lies dus zat naast mij in de MUZbus. Goh, wat zal ik lekker slapen vannacht!

Donderdag 23 november, Stadsschouwburg Eindhoven
Gelukkig gaat deze vermaledijde Globezaal tegen de vlakte om plaats te maken voor een geheel nieuw te bouwen vlakke vloer zaal naast de huidige schouwburg. Foei, wat is dit toch een lelijke zaal! Maar de organisatie ter plaatse was prima: bijzonder hartelijk en geïnteresseerd en het publiek was top! Zeer opgevoed, buitengewoon aandachtig, royaal uitbundig, intens meelevend. Al zeg ik het zelf, Co was erg op dreef (kamerbreed spelend) en er kwam dan ook veel applaus tussendoor. Alleen deed mijn zweterige kopje de microfoons vollopen, waardoor het soms wart 'onderwaterig' klonk. Leuk nagesprek met zinnige vragen van aardige, mondige kinderen. Pubers zijn toch wel leuk…

WEEK 48

Woensdag 29 november, Atlas College loc. Copernicus (Hoorn)
De bouwvakkers (zie week 47) waren inmiddels klaar met hun werkzaamheden op het schooldak. Maar ja, dan moet de boel nog wel mooi afgewerkt worden natuurlijk. Dus kregen we vandaag bezoek van de winterschilder, die kort na aanvang van de voorstelling driftig de raamkozijnen ging afkrabben en -branden en al doende natuurlijk ook nieuwsgierig naar binnen loerde. Omdat deze onverlaat vol in het zicht bezig was, leidde zijn noeste arbeid behoorlijk af. De school kon hier overigens niets aan doen, zij hadden de man vooraf uitdrukkelijk verzocht zijn werkzaamheden te staken tijden de voorstelling maar hij gaf aan dat verzoek pas gehoor nadat een docente woedend de voorstelling was uitgestoven om hem te sommeren te stoppen. Toen de rust in de zaal een beetje was weergekeerd werd er vervolgens een paar keer keihard op de deur gebonsd en was er een gigantisch tumult en gegil in de gang. Zucht… En er kwam nog meer: midden in de zelfmoordscène stapte een docent vrolijk de zaal binnen (over het speelvlak!) om aan een andere docent iets te vragen. Hij presteerde het ook nog om zonder blikken of blozen langs de andere kant van het speelvlak weer te verdwijnen. Overigens was het publiek verder aandachtig en enthousiast en de school meelevend en meewerkend. Maar soms zit het mee en soms…

Donderdag 30 november, CKC De Meerse (Hoofddorp)
Dat was even schrikken toen we binnen kwamen. Men had de voorstellingen (één 's middags en één 's morgens) bedacht in een vergaderzaaltje..., niet diep genoeg, niet hoog genoeg, niet groot genoeg, vol met flip-overs, prikborden, scheidingswandjes en overheadprojectors. Gelukkig was men zeer meewerkend (alle tafels en stoelen die men had klaargezet konden er weer uit) en na met veel passen en meten kwamen we tot een aanvaardbare oplossing, maar het was effe proppen. Maar bij de zelfmoordscène stond ik met mijn hoofd gebogen strak tegen het plafond en kwam de ketchup duimendik op het terecht… Oeps, daar waren ze niet echt blij mee, aangezien de poreuze plafondtegels de derrie direct opslurpten en vervanging van die tegels de enige oplossing zal zijn. De voorstellingen gingen prima (vooral de eerste): aandachtig publiek en veel gelach. Alleen wel bijzonder klote dat tijdens de tweede voorstelling mijn horloge en zilveren armband uit mijn broek in de kleedkamer zijn gestolen!

WEEK 49

Dinsdag 5 december, City of Wesopa (Weesp)
Jan heeft een record gebroken, door er maar liefst 1 uur en 50 minuten over te doen om 24 kilometer af te leggen: de afstand van zijn huis naar mijn stulpje. File, file, file. Hierdoor kwamen we ruim een half uur te laat aan in Weesp maar we hebben het toch gered om op tijd te beginnen. Vandaag twee voorstellingen voor het Casparus College uit Weesp. Het publiek 's morgens was erg lawaaierig, maar na een korte stop ging het wel. Na afloop zeiden de docenten dat ze hun pupillen nog nóóit zo rustig hadden gezien. Ik wil niet weten hoe ze dan in de klas zijn… Erg enthousiaste reacties, ook van de leerlingen ('cool!').'s Middags was het publiek weer het tegenovergestelde: erg stil, een beetje tam, er kwam weinig reactie. Het leek wel of ze tè gedrild waren. Wel weer hele enthousiaste reacties. Jan en ik moeten trouwens tegenwoordig op rennen om het applaus nog te halen. Het blijft een wereld van verschil, school- versus vrije voorstellingen spelen. Als we in een theater spelen moeten we bijna altijd meerdere keren terug komen voor het applaus.

Donderdag 7 december, Schouwburg Ogterop (Meppel)
Het hotel waar we woensdagnacht bivakkeerden had zo in het verhaal van Co Starring gekund. Een boerin met megagrote borsten liet ons de kamers zien. In het hotel zat niemand, maar in een achteraf-kamertje zat een Casino met 5 Chinezen. Natuurlijk ging ik even gokken; poker om precies te zijn. Ik dacht altijd dat als je hoge kaarten had - hoger dan de ander - , dat je dan gewonnen had. Maar nee hoor, niet in Meppel. Ik had 4 vrouwen in mijn hand!!! Dat betekent dus 30 keer uitbetalen. Tenminste, dat staat op het bord achter de croupier. Maar nee hoor, niet in Meppel. De bank moet minstens een aas hebben anders betaalt hij niet uit?!?! Dus in plaats van een paar duizend gulden rijker was ik 150 gulden armer. Maar goed, leuk was het wel. Afijn, over de voorstellingen. Een paar jaar geleden heeft het MUZ in Meppel traumatische ervaringen opgedaan met de voorstelling M/V. Tegen de afspraak in werden vele honderden scholieren in de zaal gedumpt (letterlijk), die natuurlijk de tent geheel afbraken. We gingen dus een beetje uit van het ergste scenario. Maar wat bleek tot onze verrassing: de voorstelling ging geweldig! Alles werkte. Co was in topvorm en de leerlingen van de RSG Stad en Esch waren voorbeeldig. Levendig, geïnteresseerd, soms hardop reagerend maar wel OK en ze waren muisstil tijdens het Hooglied! Kortom: de sfeer was uitstekend. Heerlijk!!! Mijnheer de directeur prees ons regelrecht de hemel in: "Subliem". Dit had hij nog niet zo vaak gezien, zei hij, doelend op het feit dat de jongeren volledig in de voorstelling opgingen. Onverwacht - Meppel had toch nog een bijsmaakje - een hele prettige dag met twee topvoorstellingen. Donders, wat lekker!

Vrijdag 8 december, Agora Theater (Druten)
Eigenlijk paste de voorstelling hier qua afmetingen niet in: een soort veredeld clubhuis annex verenigingsgebouwtje met een natuurstenen vloer, pilaren middenin de ruimte en nauwelijks speelvlak. Afijn, door een flink gedeelte van de "tribune" weg te halen, kon er toch nog wat publiek in, waarbij de achterste rij met het achterwerk op de bar zat. Het publiek was zó serieus (bijna verlegen), dat ik dacht dat ik de hele voorstelling voor lul stond. Ze waren echt muisstil en gaven geen enkele reactie. Dan denk je dus dat ze er niets aanvinden, maar tot onze verrassing kregen we een staande ovatie! Ze waren laaiend enthousiast en bleken het geweldig te hebben gevonden. Vreemd volk, maar zeer vriendelijk. Druten bedankt!

Zaterdag 9 december, Steigertheater (Nijmegen)
Leuk theatertje, maar damn! Alweer hartstikke serieus publiek dat nauwelijks reageerde. Alsof ze naar Shakespeare zaten te kijken… Misschien vonden ze - het waren voornamelijk volwassenen - het te kinderachtig? Ik had de indruk dat ze een beetje werden overvallen door de voorstelling en er niet goed raad mee wisten, maar het wel aangenaam verrassend vonden. Wederom wél een staande ovatie en zelfs drie keer teruggeroepen. Niet te peilen die rare snuiters hier in de regio! Vrijwel geen reactie gedurende de voorstelling en dan een ovatie. Wat moet je daar nu mee? Bestaat er zoiets als een 'onbruikbaar' publiek? Het speelt moeizaam, maar toch laat men achteraf duidelijk veel waardering blijken en zeggen ze genoten te hebben.

WEEK 50

Maandag 11 december, CSW locatie Nieuwervestraat (Middelburg)
Gelukkig waren we zondagavond al richting Middelburg vertrokken, want we deden 3 uur en 3 kwartier over de heenreis. Met een zinderende snelheid van 70 km per uur, 1 kort stopje en heel veel wind tegen, maar zonder file. Dit was ons op een maandagochtend in de spits nooit gelukt. De volgende ochtend richting school, waar we in de gymzaal speelden. Het publiek (VBO-leerlingen) reageerde erg kinderlijk: voornamelijk gierende meisjes. We hadden het idee dat ze niet helemaal begrepen wat we daar stonden te doen. De voorstelling was op zich wel goed. De docenten vonden het prachtig, maar gaven toe dat waarschijnlijk niet iedereen het begrepen heeft. Lijkt me een understatement…

Dinsdag 12 december, CSW locatie Elzenlaan (Middelburg)
Hier speelden we in de aula, voor een rumoerig en matig geïnteresseerd publiek. De voorstelling was matig, het was en bleef - ondanks een stop - zeer rumoerig en dat kwam de concentratie niet ten goede. Wel voor het eerst tussen de kerstbomen gespeeld! Weinig tot geen reacties na afloop. Niet van leerlingen, niet van docenten. Raar.

Donderdag 14 december, Toorenvliedtschool (Middelburg)
Spannend, voor het eerst spelen voor VSO-leerlingen (Voortgezet Speciaal Onderwijs). Een tweede uitdaging wachtte ons bij aankomst: de bus kon niet op het schoolterrein komen omdat het hek te smal was. Bovendien lag de ingang naar de gymzaal zo'n 40 cm boven de grond. Gelukkig kon dit opgelost worden met behulp van een paar bereidwillige leerlingen. De voorstelling begon luidruchtig, maar na één stop begrepen ze het wel. Ze bleven tijdens de voorstelling hardop reageren, maar waren verder erg aandachtig. Na afloop erg enthousiaste reacties, zowel van de leerlingen (sommige groter dan 1,90m!) als van de docenten. Diverse keren kwamen leerlingen terug naar de gymzaal om met ons te praten en ook buiten tijdens het inladen kregen we veel uitsluitend positieve reacties. Dat geeft een goed gevoel.

Vrijdag 15 december, Papenstraat Theater (Zwolle)
Het woord 'theater' is groter dan de zaal: een vlakke vloer met een zeer klein speelvlak. Zelfs de opgegeven 5½ m. breed werd niet gehaald, want er zitten nog een paar kolommen langs de wanden die er nog weer ruim 50cm vanaf snoepten. Tot overmaat van ramp zat de toegang tot de kleedkamer links achter op het toneel en dus exact op de plaats waar de flightcases moesten staan, en dan staat er ook nog een piano die nergens anders heen kan. Kortom: zelfs in zwaar gecomprimeerde vorm kwamen we nog meters te kort. We hebben letterlijk over de kisten moeten klauteren om op en af te gaan. Maar: de zaal heeft een verassend goede akoestiek en een zeer prettige, authentieke sfeer. We werden aardig verwelkomd door directeur Hein Spanjaard, die ons kwam begroeten in de kleedkamer: "Wat hebben jullie een hoop spullen bij je; ik moest over de kisten klimmen om hier binnen te komen!" "Ja Hein, wij ook" :-). Leuke man die ervan overtuigd was dat het een geslaagde avond zou worden. Hij zou gelijk krijgen. De voorstelling was top; door het formaat van de zaal en de bereidheid van het publiek werd het een intieme, cabareteske uitvoering die erin ging als koek. Leuk publiek ook, zeer aandachtig en uitstekend reagerend, veel gelach, variërend van zacht grinnik tot salvo. Na afloop enthousiaste jongeren (CKV-ers), die na naar ons toe kwamen voor handtekeningen en complimenten. Een boven verwachting geslaagde avond!

WEEK 51

Dinsdag 19 december, Christelijk College (Zeist)
We hadden een spannende start vandaag. Of eigenlijk niet WE, maar Jan, want ik reisde nietsvermoedend met de trein. Toen hij 's morgens in alle vroegte het oliepeil van de bus controleerde bleek dit veel te laag en lagen er bovendien een aantal druppels olie onder de bus. Foute boel dus! Gelukkig kon hij direct bij de garage terecht, maar een forse vertraging was natuurlijk onvermijdelijk en we moesten om 12.00 de eerste voorstelling spelen. Na controle bleek er een fikse snee in een olieslang te zitten. Een nieuwe slang dus - die natuurlijk niet op voorraad was - maar de monteurs gaven zich niet gewonnen en met improviseren wisten ze een andere slang te modificeren zodat de boel toch kon worden gerepareerd. Een compliment, met name voor Evert Stigter van Pordon Bedrijfswagens Hilversum BV, is hier wel op zijn plaats. Hij heeft ons nu al twee keer uit de brand geholpen. Een wereldservice jongens!!! Dankzij hen arriveerde Jan (slechts) een uur te laat, waardoor we (weliswaar zonder soundcheck en warming up natuurlijk) toch nog op tijd konden beginnen. Pfff, dat was weer eens ouderwets stressen! Ook wel lekker soms, voor die broodnodige variatie…. De organisatoren van de school reageerden begripvol op onze opstartproblemen. Aardige mensen. De voorstelling was geweldig: het publiek had er flink zin en wij ook wel gezien de start van vandaag. Ze snapten alles, lieten zich onvoorwaardelijk meevoeren door het verhaal en lachten veel. Een meisje op de eerste rij liep zó rood aan toen ik in mijn onderbroek ging staan, dat we even voor haar welzijn vreesden. Haar vriendinnen werden wat minder rood maar wisten ook niet goed raad met hun blikken. Hun ogen die steeds maar weer naar die onderbroek werden gezogen… Ook 's middags ging de voorstelling goed, alhoewel het publiek aanzienlijk luidruchtiger was dan vanochtend. Ze hadden het wel over de voorstelling, maar dan wel hardop, gecombineerd met veel gegiechel en andersoortige keelklanken. Maar: het was een lekkere dag met twee goede voorstellingen. Na afloop kwam een docent ons feliciteren. Ze waren ZEER tevreden over vandaag en wat ze van de leerlingen hadden teruggehoord hadden ook die het erg gewaardeerd. Fijn, dat hadden we weer eens nodig!

Woensdag 20 december, Verkadezaal FluXus (Zaandam)
Weer een wat vreemde start: er zou een conciërge van FluXus zijn om ons te begeleiden en licht in te hangen/bedienen. Dat bleek een dame van middelbare leeftijd te zijn, die met moeite de lichtschakelaar kon vinden... Ook de werking van het alarmsysteem (rookmelders) was haar geheel onbekend, dus Jan heeft dat zelf maar geregeld met de meldkamer van de brandweer. Gelukkig was productieleidster Lies aanwezig, die direct te hulp schoot en op een ladder met lampen ging stoeien. De voorstelling werd gespeeld voor leerlingen van het Jac P. Thijsse College uit Castricum en was goed maar een beetje lauwtjes (weinig reacties uit het publiek).

Vrijdag 22 december, Verkadezaal FluXus (Zaandam)
Vandaag twee voorstellingen voor leerlingen van het Saenredam College uit Zaandijk, waarvan de eerste om 10:15 uur(!) Ondanks dat het een ramp blijft om op dit tijdstip te spelen (je lijf en stem zijn gewoon nog niet wakker), gingen de voorstellingen redelijk. Laten we het er maar op houden dat de leerlingen duidelijk aan vakantie toe waren… en wij ook…

WEEK 52

VAKANTIE!!!!!

WEEK 1

VAKANTIE!!!!!

WEEK 2

Maandag 8 januari, Solyvius College (Hoofddorp)
Uitgerust en vol goede zin op weg naar Hoofddorp: deze school is een goede bekende van ons en bijna altijd een plezierige plek om te spelen. Bijna altijd….. behalve vandaag… De vertrouwde conciërge John en zijn theaterploegje hielpen ons fantastisch en enthousiast met bouwen, maar de eerste voorstelling was een ramp. De leerlingen maakten een enorm $#@! lawaai. En dat ook nog eens in de gymzaal met de langste galmtijd in Nederland. Een kathedraal gaat er van blozen.
Pogingen van docenten om ze tot stilte te manen mochten niet baten. Zelf een keer gestopt, een keer boos gekeken, een keer gesmeekt, een keer gewacht, het maakte allemaal nauwelijks iets uit. Leerlingen op de eerste rij zaten achterstevoren met iemand op de achterste rij te praten, docenten liepen in en uit, kortom: het was allemaal erg slecht (lees: niet) voorbereid.
Waarschijnlijk speelde ook mee dat het de eerste ochtend na de vakantie was; misschien geen gelukkig moment voor theater in school? Na een korte evaluatie met een directievertegenwoordiger werd ons beloofd dat hij een poging zou doen om voorafgaand aan de middagvoorstelling iets tegen de leerlingen te zeggen om herhaling te voorkomen. Dat hielp inderdaad; 's middags zaten ze bijna stijf van angst in hun stoelen en durfden ze geen kik te geven.
Dat was weer het andere uiterste…Pff, wat een begin na de vakantie. Op naar Texel!

Dinsdag 9 januari, OSG De Hoge Berg (Den Burg, Texel)
Het hotel was geen aanrader. Toen we aankwamen bleek dat we niet voor 09:00 konden ontbijten (ondanks dat er 08:00 vermeld stond op de huisfolder). Als reden werd opgegeven dat het rustig was in het hotel en dat er pas om 08:30 iemand aanwezig kon zijn. Met veel pijn en moeite konden we later op de avond nog een onsmakelijk ontbijtpakketje lospeuteren van een receptionist die het eigenlijk ook wel belachelijk vond.
De kamers waren erg klein, zeer gehorig (triplex deurtjes) en niet al te schoon. De bedrading hing met lange verlengsnoeren lang de muren, de luxaflex was op drie plaatsen geknakt en kon niet dicht (draaistang was afgebroken). Slecht geslapen en om 08:15 zonder koffie de deur uit (via de nooduitgang want alles zat nog op slot). Eerst maar even langs de bakker gegaan om een lekker broodje te halen. De twee voorstellingen (10:50 & 13:15) op de Hoge Berg waren hartstikke leuk. De leerlingen waren jong (brugklassers?), maar leuk en bereid te luisteren.
Veel gelach en gegiechel op de juiste momenten. Ook de speellocatie (een soort gymzaal/aula-combinatie) werkte mee. De wanden van geperforeerde steen creëerden een verbazend goede akoestiek. Lekker spelen!
Een goede dag dus met een probleemloze terugreis.

Donderdag 11 januari, Theater Bis (Den Bosch)
Vandaag wederom twee voorstellingen. Eén om 14:00 voor leerlingen van het Rodenborch College en één om 21:00 voor 'loslopend' publiek.
's Middags was een hele leuke voorstellingen. Voor veel leerlingen was het de eerste theaterervaring en die beviel goed. Waarschijnlijk hadden ze zich er iets veel saaiers bij voorgesteld. We hadden dus een enthousiast publiek, dat zichtbaar genoot.
's Avonds helaas slechts 40 welopgevoed, doorgewinterd theaterpubliek in de zaal. De voorstelling ging prima, alhoewel we wat last hadden van het weinige publiek. Men durft dan toch niet voluit te reageren, maar uit het aanhoudende en luide applaus bleek dat ze toch erg hadden genoten.
Het was een goede dag, met als enige kleine minpuntje dat we bij -6 graden C een paar uur buiten op straat moesten doorbrengen aangezien het theater tussen de twee voorstellingen dicht ging.

WEEK 3

Dinsdag 16 januari, Herman Wesselink College (Amstelveen)
Dat is natuurlijk een van de vervelendste dingen die je kunnen overkomen: aankomen op een school en dan te horen krijgen dat de koffie op is!!$#@! Dat deze inde loop van de dag zou worden bijgevuld kon ons niet troosten. Waar we ook niet zo blij mee waren was dat onze kleedkamer niet beschikbaar was, waardoor wij ons in de dameskleedkamer letterlijk tussen hevig ontdane tienermeisjes moesten ont/verkleden (ze dachten waarschijnlijk echt dat we vieze pedoheren waren), het hokje-met-slot dat we hadden gekregen om onze spullen neer te leggen (we zijn nog steeds allergisch voor niet afgesloten ruimtes…) bleek na de eerste voorstelling alweer wagenwijd open te staan, de sectie gym was totaal niet ingelicht over onzekomst waardoor ze èn geen kleedkamer vrij hadden gemaakt voor ons èn zelfmet veel kabaal continue heen en weer liepen. Maar goed. De eerste voorstelling verliep prima, alhoewel we erg veel last hadden van docenten die met rammelende sleutelbossen over het speelvlak (!!!) richting lokalen liepen. Gelukkig vond iedereen het wel leuk en de docenten waren zelfs lyrisch. De tweede voorstelling liep wat minder, er werd van tevoren luidkeels geroepen dat ze het niet leuk zouden gaan vinden en daar hield een flink gedeelte zich dan ook aan. Ik stond nog niet op het toneel of een stelletje *&#@! begon te blèren: "die broek moet uit". *zucht*.
Leuk zo’n affiche…

Woensdag 17 januari, Herman Wesselink College (Amstelveen)
De voorstelling ging echt goed! Jammer genoeg werd er toen we ongeveer op de helft waren hevig op een van de vele zijdeuren gebeukt en geschreeuwd. Er waren een paar scholieren die via de aula naar een andere ruimte wilden komen. Dat kan dus echt niet! Hoewel de voorstellingen op zich allemaal prima verliepen en er enthousiast gereageerd werd, liet de organisatie wel een steekje vallen.

Donderdag 18 januari, Witte Theater (IJmuiden)
We zouden hier twee voorstellingen spelen, eentje in de middag en eentje ’s avonds. Maar Jan kreeg 's ochtends tijdens het rituele filerijden op weg naar mij motorpech. Met geen mogelijkheid was er nog enige beweging in de bus te krijgen en al snel verspreidde zich een doordringende diesellucht in de cabine. Dat is niet handig als je op de linkerbaan van de weg staat. Fijn, een gezellig begin van de dag. Jan keek onder de bus en zag een flinke straal diesel uit de motor lopen dus het was duidelijk einde oefening. Kantoor gebeld om de voorstelling af te zeggen want het was helder dat deze pech lang zou gaan duren. ANWB gebeld: "Gaat minstens vijf kwartier duren". Garage gebeld en die zouden standby blijven voor het geval er gesleept moest worden. Politie erbij, die Jan naar een wat veiliger plek kon slepen want inmiddels was de gevarendriehoek al plat gereden door een dame die blijkbaar haar contactlenzen niet in had want het scheelde erg weinig of ze was tijdens een dubieuze inhaalmanoeuvre met een gangetje van ruim 100 km bovenop de bus gedoken. Gezellig! De ANWB kwam onverwacht snel opdagen en kon de boel gelukkig provisorisch repareren. Eind goed al goed. De avondvoorstelling kon dus wel gespeeld worden. Die ging ontzettend goed! Het was er weer: het juiste publiek, de juiste sfeer, de adrenaline, de lekkere akoestiek, de inspiratie. Alles ging zoals het hoort. We werden vier keer teruggeroepen.
Er bleven na afloop heel veel mensen hangen die lieten weten dat ze het echt goed vonden.

Vrijdag 17 januari, De Kubus (Lelystad)
Hahaha, wat grappig dat ze dit ook een theater noemen. Het podium staat scheef op de zaal en het grid, waar die lampen aan hangen, staat weer diagonaal op het podium. Daar kan je dus helemaal niets mee. Dit is een betonnen gedrocht van een gebouw, de architect die dit heeft verzonnen moet levenslang uit zijn ambt worden gezet. Om met een vrachtwagen bij de laad en los deur te komen moet je tientallen meters via een voetpad tussen paaltjes door over een druk fietspad omhoog naar een soort plateau waar nauwelijk te manoeuvreren valt. Daar zijn die fietsers blij mee. Handig jongens! Maar goed, daar kunnen die mensen van deze zaal ook allemaal niks aan doen. Deze Co stond in het programma van een cultuuravond waar meer dan 500 man op afkwam. Het was allemaal prima georganiseerd, alles liep naar behoren en de boel was strak georganiseerd. Mede daardoor liep de voorstelling gewoon goed. In het begin wel een beetje rumoerig zooitje, maar toen de kop eraf was, raakte iedereen langzamerhand steeds meer geïnteresseerd. Veel gelach en spontaan geroep en een enthousiast applaus na afloop. Ze vonden het best leuk.

WEEK 4

Dinsdag 23 januari, Willem de Zwijger College (Bussum)
Dit is echt een fijne school waar het altijd allemaal toppie geregeld is. Bussum hè, dus een keurige Gooische aangelegenheid, aandachtig en geïnteresseerd met aardige mensen (en scholieren) die niet zeuren en gewoon de dingen goed regelen. De eerste voorstelling sloeg weer in als een bom, iedereen vond het prachtig. De tweede kwam iets minder goed binnen, ze vonden het wel leuk maar we kregen de indruk dat deze groep het soms een tikje kinderachtig vond. Dit was weer eens een 'rustige' dag zonder stress, lekker hoor!

Woensdag 24 januari, Blauwe Zaal (Utrecht)
Deze voorstelling liep een beetje stroef. Dat lag deels aan ons (hier en daar en beetje off-timing) en deels aan het publiek wat totaal overdonderd was. Naarmate de voorstelling vorderde ging het beter en kwamen ook de eerste voorzichtige reacties los maar men was duidelijk niet voorbereid op wat langs kwam.
Pas verderop in het verhaal kwam men er echt in en toen ging het prima. Uiteindelijk vond men het prachtig, drie keer teruggeroepen, ook de technici hadden zich kostelijk vermaakt en dat is altijd een goed teken.

WEEK 5

Dinsdag 30 januari, Baarns Lyceum (Baarn)
Twee voorstellingen vandaag, lekker dicht bij huis weer. 's Morgens ging het erg lekker. Leuke kids die enthousiast reageerden en de grappen wisten te waarderen. 's Middags was het publiek erg vreemd. Ze zaten apathisch voor zich uit te kijken alsof ze zwaar onder de pillen zaten. Wij gingen best lekker maar ze reageerden nergens op en zaten allemaal wazig voor zich uit te staren. Zelfs de 'klassiekers' als de roze dame en de zelfmoordscène wisten geen reactie los te weken.
Ze klapten wel, maar we hadden niet het idee dat ze zich hadden vermaakt.

Woensdag 31 januari, Sint Vitus College (Bussum)
Voor de derde keer "Co goes Vitus" en voor de derde keer gemotiveerde scholieren die - dit keer vrijwillig, want 's avonds - naar onze kunsten kwamen kijken. Enige minpuntje: de eigenlijk te kleine speelruimte. Wel gezellig, maar het wordt op deze manier meer een huiskamervoorstelling. We hoorden achteraf van de organisatie dat de leerlingen het fantastisch hadden gevonden en volgens een docente was het de beste voorstelling die ze ooit had gezien. Oops, daar gingen we wel van blozen. Co kreeg er een kleur van.
Fijn avondje!

Donderdag 1 februari, Jeugdcentrum BRAVO (Brielle)
Help! BRAVO bleek een jeugdhonk van de ergste soort, met groene velours draperieën die in een soort punt (een hoek van de ruimte dus) een speelvlak moesten afkaderen. Een zijde werd afgebakend door de bar, de andere zijde door een witbakstenen muur en daartussen een ruitvormig vloeroppervlak . Er was geen sprake van techniek . We hadden het maar te doen met een aantal onbestemde parren, waarmee - mede door de creatieve wijze waarop het 'grid' was opgehangen - geen normale belichting viel uit te voeren. Zucht... Dan de voorstelling. De organisatie was extreem slecht. Dit is ongekend. De voorstelling werd totaal om zeep geholpen door de nalatigheid van de organisatie. Wij hadden duidelijke afspraken gemaakt over de tijd dat de zaal open mocht, het niet toelaten van publiek na aanvang, de publieksopstelling, mogelijke storingsfactoren etcetera. En wat gebeurt er? Het publiek kwam veel te vroeg de zaal binnen, tijdens de gehele voorstelling werd er op de voordeur gebonkt, er werd continu publiek binnengelaten, het publiek zat op de achterste rij en zat te roken waardoor de zaal blauw stond, de dame achter de bar ging onverstoord glazen spoelen en afwassen tijdens de voorstelling, de lampen vielen continu uit (en erger nog: men probeerde voortdurend om ze te repareren waardoor er een hinderlijk knipperlichteffect ontstond) en ga zo maar door. Ik zeg het niet snel over een locatie, maar dit BRAVO-honk mag linea recta met stip op nummer 1 op de Zwarte Lijst. Op zich was de voorstelling zelf wonderwel helemaal niet slecht, maar er waren teveel storingsfactoren. Ondanks de onbekendheid met het fenomeen theater, reageerden de jongeren best goed tijdens de voorstelling. Ze zaten er wel in, maar helaas ging er te veel van het verhaal verloren door de omstandigheden.

WEEK 6

Maandag 5 februari, Chr. SG Walcheren loc. Vlissingen
Na een rit van drie uur overnacht in een erg leuk pension/hotel, genaamd Elisabeth, waarvan de eigenaar achter de tap in de aanpalende kroeg staat. Da's handig! De volgende ochtend bleek hadden we wat opstartproblemen: de gymzaal lag achter een (extra) hek waar de bus niet kon komen. Dat werd dus uitladen midden op het schoolplein en zo'n 25 meter over de fietsen en tegels en stoepranden en deurdrempels rossen met de flightcases. De voorstelling ging - ondanks een wat kille ontvangst en dito begeleiding op school- redelijk en de kinders waren wel lief.

Dinsdag 6 februari, Zwin College (Oostburg)
Weer fijn vertoefd in Hotel Elisabeth en vééééél te vroeg opgestaan om twee voorstellingen te gaan spelen. Ik ben geen acteur geworden om 's morgens om 6:00 uur (!) op te moeten staan... Gelukkig werd er veel goedgemaakt door de warme ontvangst op school. Allemaal zeer vriendelijke mensen die de zaken goed geregeld hadden. Enige minpuntje: in de zaal naast de onze ging de gymles gewoon door. Maar omdat het dikke stenen muren waren hadden we hier niet echt last van en hoorde je alleen in de verte de bal stuiteren. De voorstelling ging goed, het publiek was een beetje rumoerig soms, maar verder wel aandachtig en ze vonden het wel leuk (geloof ik).
's Middags deden we "Bassie & Adriaan en Het Geheim van Ome Co". Lees: het publiek schreeuwde, riep, praatte en maakte opmerkingen dat het een lieve lust was. We zijn twee keer gestopt, hebben er één persoon eruit gestuurd, vele anderen gewaarschuwd, zijn nijdig geworden, hebben vuil gekeken maar het mocht allemaal niet baten. Ze begrepen er helehelehelemaal niets van. Ondanks dit alles hebben we het wel tot het einde volbracht. De leerlingen hadden niet in de gaten dat het was afgelopen en bleven na afloop zitten zonder te snappen wat er aan de hand was. Dit was dus geen succes, om het zachtjes uit te drukken. Duidelijk de verkeerde voorstelling voor deze doelgroep.

Woensdag 7 februari, rsg De Bongen (Leek)
Na het grote Bassie & Adriaan Avontuur van gisteren was dit weer even wennen: zeer aandachtige, serieuze, geïnteresseerde leerlingen. Ook de organisatie was uitstekend; we werden in de watten gelegd door ontzettend aardige, voorkomende mensen. Mijn complimenten! Afgezien van de lange rit naar het hoge noorden was het bijna een 'luie' dag, zo goed was alles geregeld en zo opgevoed was dit publiek.

Donderdag 8 februari, Atlas College loc. De Dijk (Medemblik)
Joepie! Nog zo'n topdag. Voorbeeldige, opvallend sociale leerlingen die goed reageerden. Ook de organisatie verliep vlekkeloos. Geen wolkje aan de lucht. Bedankt Carl! Zo zien we de laatste loodjes (nog 16 voorstellingen) weer hoopvol tegemoet...

Vrijdag 9 januari, De Lawei (Drachten)
Het publiek (helaas maar 50) moest in het begin duidelijk even wennen aan de voorstelling. Misschien kwam dit door het feit dat veel jongeren met hun ouders in de zaal zaten? Daarna begon het gegniffel langzaam, wat naarmate de voorstelling vorderde soms overging in hardop gelach. Na afloop mochten we een uitbundig applaus in ontvangst nemen, dus we reden voldaan weer naar huis.

WEEK 7

Maandag 12 februari, Trinitas College, loc. Han Fortmann (Heerhugowaard)
Vandaag twee voorstellingen in de gymzaal van de school. 's Morgens muisstil en aandachtig publiek en een lekker applaus na afloop. Voor de groep 's middags waren we gewaarschuwd (die zouden behoorlijk luidruchtig zijn), maar dat viel enorm mee. Wel wat ruis in de zaal door omgevingsfactoren (in-/uitlopen enzo), maar verder een prima dag.

Woensdag 14 februari, OSG Huygenwaard (Heerhugowaard)
Wederom een dubbele co-show in HeerHUGOwaard. We werden hartelijk ontvangen door gastheer Paul Krauss. Er wachtte ons één verrassinkje: de vrachtwagen kon niet bij de gymzaal komen. Gelukkig lukte het Paul wat leerlingen te ronselen, die ons hielpen met lossen. Het traject van de vrachtwagen naar de zaal was enorm hobbelig, dus dat was natuurlijk vragen om ongelukken... En ja hoor: de blauwe kist is omgelazerd tegen een hek en heeft een barst en de ophanging van de minidisk in de flightcase is afgebroken. Ondanks deze moeizame start werd het verder een uitstekende dag. We speelden als een trein, hadden veel lol, en genoten van het goed voorbereide, gemotiveerde en erg enthousiaste publiek. Top!

Donderdag 15 februari, Jeugdtheater De Krakeling (Amsterdam)
Lekker weer eens spelen in Amsterdam. Altijd fijn, op de fiets naar je werk (of met de tram, als het regent...) Jammer genoeg was slechts de halve zaal bezet. Het publiek bestond uitsluitend uit piepjonge scholieren. De voorstelling ging - ondanks dat het een thuiswedstrijd was - matig.

Vrijdag 16 februari, Jeugdtheater De Krakeling (Amsterdam)
Zie boven, ongeveer zo'n zelfde avond, maar dan iets minder piepjonge scholieren.

WEEK 8

Dagverslag 20 februari, Jan van Egmond College (Purmerend)
Vandaag weer twee voorstellingen (12:30 & 14:15 uur). Het moordende speelschema van gemiddeld 6 voorstellingen per week begint zich te wreken op mijn rug. Maar: het eind van de tournee is in zicht; we gaan de honderdste voorstelling nog nèt halen dit seizoen (als mijn rug het tenminste niet helemaal laat afweten). Gelukkig allemaal brave pubers vandaag, bijna saai van serieusheid. Een docent had de briljante opdracht: "Als jullie nu een verslag schrijven" gegeven aan de leerlingen. Dat hebben we geweten. Bijna de helft van het publiek zat gebogen over grote ordners en mappen of voerde overleg met elkaar over het verslag en keek dus niet richting speelvlak. Hoe vermoord je een voorstelling... Ook weinig reacties na afloop, maar we hoorden later dat ze het erg cool hadden gevonden. Zo cool zelfs, dat een paar 's middags weer wilden komen. 's Middags gelukkig geen verplichte mappen meer en wederom rustig publiek.

Woensdag 21 februari, 't ZWET (Den Helder)
En jaaaa! Weer twee voorstellingen (11:30 & 13:30 uur). 's Morgens lekker gespeeld voor 3e klassen VBO. Ze gedroegen zich voorbeeldig; wat uitbundig maar heel leuk. Jammer dat ze halverwege het verhaal een beetje kwijtraakten maar dat valt ze niet kwalijk te nemen. Volgens een docent is de concentratieboog van deze groep in de klas maximaal 10 minuten, dus met een half uur hebben we een absoluut record behaald. 's Middags bijna allemaal meiden die HEEL erg stil waren, alsof ze sliepen. Deze soezerige rust werd wreed onderbroken door desinteresse en rumoerigheid van sommige aanwezige docenten. Een kleine opsomming: In- en uitlopen, verveeld tegen de muur geleund om zich heen kijken, in slaap(!) vallen, onaangekondigd een groep struikelende laatkomers tijdens de voorstelling binnen laten, omslachtig binnenlopen om een groep leerlingen uit het publiek te halen(?) en de deur uit te werken. Sorry mensen, maar ik moet het effe kwijt: Schandalig dat docenten door hun onaangepast wangedrag een voorstelling verstoren terwijl de kinderen zich keurig opgevoed gedragen! Hier ligt duidelijk een opvoedingstaak voor iemand...Wie biedt zich aan?

Donderdag 22 februari, Theater De Lieve Vrouw (Amersfoort)
Leuke plek om te spelen. Helaas zaten er vanavond om duistere redenen (meestal hebben we hier een volle bak) slechts 6 toeschouwers + 5 medewerkers van het theater in de zaal. Jammer! Jan werd tijdens het opbouwen aangevallen door een stalen deur; gelukkig kan hij wel een stootje hebben :-) Wat de voorstelling betreft: Tja, voor dit publieksaantal is het lastig spelen. We hebben al eerder geconstateerd dat mensen dan niet hardop durven te lachen. En die reacties zijn nou net zo essentieel voor 'co-starring'. Na afloop overigens wel erg enthousiast applaus.

Vrijdag 23 februari, Jeugdtheater De Krakeling (Amsterdam)
Lekkere volle bak met uitbundig publiek. Het was een spannende voorstelling door het uitdagende gedrag van (een deel van) het publiek, wat erg leuk was. Prima sfeer en heerlijk gespeeld. Topavond!

Zaterdag 24 februari, Toneelschuur (Haarlem)
Weer een volle bak, wat 80 m/v is in de Bovenzaal. Ietwat 'Toneelschuur-Publiek', maar verder OK. Wat stijfjes en niet echt voorbereid op Co enzo, waardoor ik wat langzaam op gang kwam. Na deze stroeve start viel het TP als een blok voor Co en werd het toch nog een uitstekende voorstelling met nieuwe vondsten. Vier keer teruggeroepen en enthousiaste reacties na afloop. Jan wil nog ff kwijt dat het rampzalig blijft dat alles - ook de kisten van 50 kg. per stuk! - handmatig over de trappen naar boven moeten worden gesleept nadat eerst alles uit de auto tussen het langsrazende verkeer door naar de overkant van de drukke straat is gemanoeuvreerd. 't Is dat het zo'n verdomd leuke zaal is om te spelen - als je eenmaal binnen bent tenminste -, maar anders... Laten we hopen dat de nieuwbouw snel klaar is!

WEEK 9

Dinsdag 27 februari, Da Vinci College (Purmerend)
Verfrissend om te zien dat deze scholieren zonder sturing van docenten (onze contactpersoon Huub was elders) in staat zijn om alles goed te regelen en